8 aylık bebekte ayrılık kaygısı başladı mı?

Ben Ece, oğlumda 8. ayın ortasında resmen başladı; banyoya gidince bile ağlayıp kapıya sürünüyordu. Doktorumuz bunun bu dönemlerde sık görülebildiğini, bebeğin “anne gidiyor”u fark etmeye başladığını söylemişti. Bizde kısa vedalar, aynı rutinle çıkıp gelmek ve mümkünse hep aynı kişinin bakması biraz rahatlattı 🙂 Bu süreç birkaç hafta dalgalanarak sürdü ama zamanla hafifledi.

Ben Derya, benim kızımda 7,5-8 ay civarı başladı; ben odadan çıkınca hemen “kontrol” için emekleyip peşimden geliyordu. Bizde en çok akşamüstü yorulunca artıyordu, gündüz oyunla daha kolay unutuyordu. Kucağa alıp sakin bir sesle “anne burada” deyip kısa kısa ayrılıp dönmek işe yaramıştı, zamanla hafifledi 🙂

Ben Aslı, bizim oğlanda 8. ayın sonuna doğru belirginleşti; özellikle ev kalabalıksa ve biraz uykusuzsa kucağımdan yere inmek istemiyordu. Evde küçük “görünür olma” oyunları işe yaradı, saklanmadan sadece kapı eşiğinde el sallayıp geri dönünce daha çabuk sakinleşti 🙂 Bir de babasıyla kısa süreli vakit bırakınca önce itiraz etse de birkaç gün içinde alıştı, sanki “anne geri geliyor” fikrini öğreniyor gibiydi.

Ben Zeynep, bizim kızda 8. aya girince daha “ben nereye, o oraya” moduna geçti; özellikle uyku saatine yakınsa kucağımdan indirdiğim anda dudak büküp ağlıyordu. Bende işe yarayan şey, odadan çıkarken kısa bir “anne mutfağa gidip geliyor” rutini yapmak ve aynı şekilde geri dönmekti, böylece biraz daha çabuk sakinleşti. Bir de babası kucağına alınca ilk dakika itiraz edip sonra oyuna dönüyordu, yani kişiye göre de değişebiliyor 😊

Benim oğlumda 8. ayın başında “görüş alanımdan çıkma” dönemi geldi, özellikle mutfağa iki dakika girsem bile sesimle beni yokluyordu. Bizde işe yarayan şey, kısa ayrılıklarda hep aynı cümleyi söyleyip (mesela “anne hemen geliyor”) geri dönünce abartmadan sarılmak oldu; böyle böyle daha çabuk sakinleşti. Bir de gün içinde bol bol ce-ee oyunu oynayınca kaybolup geri gelme fikrine daha kolay alıştı 🙂

Ben Merve, benim kızımda 8. ay civarı en çok babasına gidince belli oldu; eskiden kucağında sakin kalırken o dönemde hemen bana doğru uzanıp huzursuzlanıyordu. Biz “haber verip çıkma” işini oturttuk; odadan çıkarken kısa kısa seslenince daha çabuk toparladı. Bir de sevdiği bir oyuncağı sadece o anlarda eline verince biraz daha kolay geçti 🙂