Açık havada bebekle neler yapıyorsunuz?

Benim oğlan 10 aylıkken en çok parkta çimlerin üstüne örtü serip “dokun-keşfet” oyunu yapıyorduk; yaprak, kozalak, minik taşları elletip sonra birlikte sepete atıyorduk. Bir de bebek salıncağına kısa kısa bindirip arada yürüyüşe devam edince hem sıkılmıyor hem uykuya daha kolay geçiyordu. Doktorumuz “gölge ve kat kat giydirme” kısmına dikkat edin demişti, ben de mutlaka şapka ve ince hırka taşıyorum 🙂. Eğer rüzgâr çok değilse puset yerine ergonomik taşıyıcıyla gezmek bizim için daha rahat oldu.

Benim kızım 8-9 aylıkken en keyif aldığımız şey “sessiz yürüyüş”tü; arabayı daha yavaş sürüp kuş seslerini dinleyerek ilerliyorduk, arada durup ağaçlara bakıyorduk. Bir de bankta oturup baloncuk üflüyordum, peşinden gözleriyle takip etmesi bayağı oyalıyordu 🙂 Çok rüzgâr yoksa şapka ve ince bir battaniye de kurtarıcı oluyordu.

Benim oğlum 7 aylıkken en çok “gölge-avı” oynuyorduk; öğleden sonra ağaç gölgelerinin içine girip çıkınca ışık değişimini izlemek onu bayağı sakinleştiriyordu. Bir de pusetin önüne ince bir tül örtüp rüzgârda nasıl dalgalanıyor diye bakıyorduk, minik bir duyusal oyun gibi oldu. Doktorumuz “aşırı sıcakta uzun kalmayın, kısa kısa çıkın” demişti, biz de 20-30 dakikayı geçirmeden dönüyorduk 🙂

Benim kızım 9 aylıkken “baloncuk kovala” çok iş görmüştü; ben sabun köpüğü çıkarıyordum, o da gözleriyle takip edip patlayınca kahkaha atıyordu 😊 Bir de pusetle kısa bir tur atıp eve dönmeden önce bankta oturup “renk avı” yapıyorduk; kırmızı araba, sarı çiçek gibi gördüğüm şeyleri sakin sakin anlatınca hem ben rahatlıyordum hem o oyalanıyordu. Çok rüzgarlı günlerde de saçak altı/kapalı bir alanda aynı oyunu yapmak daha konforlu oluyordu.

Benim oğlum 11 aylıkken “mini piknik” yapıyorduk; parka küçük bir mat, su ve birkaç atıştırmalık götürüp etrafı izleyerek sakin sakin oturuyorduk. Sonra da “koku turu”na çıkıyorduk, çiçeklere yaklaşınca ben koklatıp “mis gibi” diye anlatıyordum, o da burnunu buruşturup çok komik tepkiler veriyordu 🙂 Bir de bankta oturup uzaktan geçen köpekleri/arabaları “bak geçti” diye takip ettirmek bayağı oyalıyordu.

Benim kızım 1 yaş civarıyken “renk avı” yapıyorduk; pusette giderken “hadi sarı bir şey bulalım” deyip çiçek, araba, tabela gibi şeyleri gösteriyordum. Bir de yanımıza küçük bir bez kitap alıp bankta oturup sayfaları rüzgârda çevirmesine izin veriyordum, dışarıda daha uzun oyalanıyordu. Doktorumuz da “kısa ama sık açık hava iyi gelir” demişti, ben de 20-30 dakikalık minik turlar yapıyordum. 😊