Aile büyükleriyle yaşanan ilk gün tecrübeleri

Benim oğlum doğar doğmaz kayınvalidem “üşümesin” diye üst üste kat kat giydirmeye kalktı, biz de ebe ve doktorun dediği gibi oda ısısına göre tek kat fazla yapıp bıraktık. İlk günlerde en zor olanı ziyaret trafiğiydi; herkes kucağa almak isteyince ben “uykusu bölünmesin” diye kısa kısa, sırayla tutturmaya çalıştım. Bir de her kafadan bir ses çıkıyor ya, ben not alır gibi dinleyip içime sinmeyeni nazikçe geçtim, yoksa insan çok geriliyor 🙂. En çok işe yarayan şey sınırları baştan yumuşak bir dille söylemek oldu; “şimdi emziriyorum, birazdan görüşürüz” gibi.

Benim ilk gün en çok “hemen su verin, gazı olur” baskısı geldi; halbuki doktorumuz sadece anne sütüyle devam etmemizi önermişti. Ziyarete gelenler sırayla kucağa alınca kızımın uykusu bölündü, ben de nazikçe “şimdi emzirip uyutacağım” deyip biraz sınır koymayı öğrendim. Bir de sürekli fotoğraf çekilince lohusalıkta iyice bunaldım, eşim sağ olsun araya girip ortamı sakinleştirdi 🙂

Bizim ilk gün en çok “ağlıyor, kucağa alıştırmayın” lafları dönmüştü; halbuki ben içim rahat etsin diye bol bol ten tene temas yaptım, emzirme de daha kolay oldu. Bir de herkes sırayla öpmeye kalkınca “ilk gün biraz sakin kalsın” deyip ziyaretleri kısa tutmuştuk. Sonradan fark ettim, sınır koyunca kimse de kırılmadı 🙂

Bizde ilk gün en büyük tartışma “göbeğine kahve sürün, çabuk düşer” mevzusuydu; ben içime sinmediği için sadece hastaneden gösterdikleri gibi kuru ve temiz bırakmayı tercih ettim. Bir de herkes bebeği uyurken yanağını sıkıp sevmeye kalktı, ben de nazikçe “uyusun, sonra bakarsınız” diye ricacı oldum. O gün şunu öğrendim: sınırı baştan yumuşak bir dille koyunca ev daha huzurlu oluyor 🙂

Bizde ilk gün en çok “sarılık olmasın diye pencere kenarında güneşlensin” ısrarı vardı; ben de doktorumuzun “direkt güneşe koymayın, kontrolle ilerleyin” dediğini hatırlayıp nazikçe kapattım konuyu. Bir de herkes aynı anda odaya doluşunca bebek iyice huzursuzlandı, ben emzirme saatlerini bahane edip biraz sakinlik istedim. Sonra kısa kısa ziyaret, bol el yıkama kuralı koyunca ortam toparlandı 🙂

Bizde ilk gün “tuzlayalım, ter kokusu olmaz” diye bir ısrar çıktı, hatta hazırlık bile yapmışlar. Benim içim hiç rahat etmedi; hemşire de cildi tahriş edebileceğini söyleyince nazikçe durdurdum. O gün sınır koymayı öğrenmek zor ama sonradan iyi ki net durmuşum dedim 🙂