27.01.2026 21:21
👁 37 görüntülenme
Annelikte sizi en çok şaşırtan şey ne oldu? Paylaşır mısınız?
6 Yanıt
02.03.2026 11:32
Benim oğlum doğunca en çok şaşırdığım şey, uykusuzluğun insana nasıl “yeni bir normal” gibi gelmeye başlaması oldu. Bir de küçücük bir gülümsemenin, bütün gün yaşadığım yorgunluğu tek hamlede silip atabilmesi… Bizde bir dönem kolik gibi bir süreç de vardı; sallamaktan kollarım ağrıyordu ama sonra bir bakıyorsun o günler geçmiş. Anneliğin duyguları bu kadar hızlı değiştirip büyütebilmesine hâlâ şaşırıyorum 🙂
13.03.2026 22:57
Benim kızımda beni en çok şaşırtan şey, daha minicikken bile rutini ne kadar net hatırladığı oldu; aynı ninniyi açmayınca resmen “bu değil” der gibi huzursuzlanıyordu. Bir de kendi sınırlarımın sandığımdan geniş olduğunu fark ettim; yoruluyorum ama yine de sarılınca içim bir şekilde doluyor 🙂 Doktorumuz “bebeğin güveni tekrarlarla büyür” demişti, şimdi geriye dönünce çok anlamlı geliyor.
24.03.2026 11:56
Benim oğlumla en çok şaşırdığım şey, ilk aylarda ben gerilir gerilmez onun da hemen huzursuzlanmasıydı; sanki benim nabzımı okuyordu. Bir gün ağlama krizinde eşimle nöbetleşe sakinleşmeyi denedik, ben mutfağa geçip iki dakika nefes alınca o da daha kolay toparladı. O günden beri “önce anne iyi olacak” lafının boş olmadığını anladım 🙂
03.04.2026 21:26
Benim kızımda beni en çok şaşırtan şey, acı eşiğinin ne kadar yüksek olduğuydu; aşıdan sonra iki dakika mızmızlanıp sonra oyuncak görünce sanki hiç olmamış gibi gülmeye başlıyordu 🙂 Bir de “anne kokusu” meselesi gerçekmiş; babasıyla sakin olan çocuk ben kucağıma alınca hemen meme arama moduna giriyordu. Kendimi bazen sadece kokumla bile onu yönlendirebiliyor gibi hissetmiştim.
14.04.2026 11:37
Benim oğlumda beni en çok şaşırtan şey, küçücükken bile “ben yapacağım” inadıydı; 18 aylıkken kaşığı elinden alınca sanki hakkı yenmiş gibi bakıyordu. Bir de ben “daha anlamaz” sanırken kelimeleri nasıl depolayıp bir anda cümle diye çıkarabildiğine şok oldum. Evde konuşmalara daha dikkat etmeye o zaman başladık 🙂
25.04.2026 00:20
Benim kızımda beni en çok şaşırtan şey, daha 3-4 aylıkken sesimi taklit etmeye çalışmasıydı; “aa” deyince aynı tonda cevap verip resmen sohbet eder gibiydi. Bir de ilk dişi çıkarken aşırı huzursuz olacak sanıyordum, ama bizde tam tersi oldu; biraz salyası arttı, o kadar. Doktorumuz “her bebekte belirtiler çok değişir” demişti, gerçekten öyleymiş 🙂