Atıştırmalık saatini rutine oturtabilenler

Benim oğlanda atıştırmalık saatini oturtmak için “uyku sonrası + park dönüşü” diye iki sabit zaman belirledim, gün içinde başka ara öğün istemesi azaldı. Evde hep hazır tuttuğum şeyler: yoğurt üstüne yulaf-muz, peynirli tam buğday mini sandviç ya da 2-3 cevizli kuru kayısı. Doktorumuz “saatten çok düzen önemli, her gün benzer aralıklar iyi gelir” demişti, ben de o mantıkla gidiyorum. Abur cubur isteği gelince de önce su, sonra küçük bir tabak ara öğün verince daha dengeli oluyor 😊

Ben Eda, iki çocuklu bir anneyim; bizde ara öğün tamamen “evde toplanma” sinyaliyle oturdu. Okuldan/parkdan gelince önce eller yıkanır, su içilir, sonra küçük bir tabak hazırlıyorum: yoğurtlu meyve ya da 1 dilim tam buğday ekmeği üstüne avokado gibi. Saatten çok bu mini ritüel işe yaradı, böyle olunca akşam yemeğine de daha iştahlı oturuyorlar 🙂

Ben Derya, 4 yaşında bir oğlum var; bizde atıştırmalık saati “masa saati” diye oturdu. Mutfak tezgâhında bir kutu hazırlıyorum: küçük bir kase yoğurt, birkaç ceviz içi (yaşına uygunsa), mevsim meyvesi gibi; seçenek hazır olunca abur cubur pazarlığı azalıyor 😊 Bir de sadece o saatte kullandığımız minik tabak var, onu görünce “tamam ara öğün zamanı” diye kendiliğinden toparlanıyor. Doktorumuz da “düzenli küçük porsiyon, arada sürekli atıştırmaktan iyidir” demişti, bizde işe yaradı.

Ben Aslı, 3 yaşındaki kızımla bizde ara öğün “saat”ten çok “hikâye öncesi” ritüeliyle oturdu. İkindi gibi aynı koltuğa geçip 10 dakikalık kitap okuyoruz, yanında da hep benzer minik tabak: meyve + 2-3 ceviz içi ya da bir dilim tam buğday ekmeğine labne. Doktorumuz da “ekranla değil, sakin bir eşlikle yensin” demişti; o günden beri abur cubur talebi epey azaldı 🙂

Ben Zeynep, 2,5 yaşındaki oğlumda ara öğün “mutfak saati” değil de “müzik saati”yle oturdu; her gün aynı şarkıyı açıp 5 dakika oynuyoruz, sonra tabak geliyor. Dışarıdaysak bile çantamda minik bir kapta cevizli kuru üzüm ya da küçük peynir küpleri taşıyorum, o şarkı çalınca “tamam şimdi atıştıralım” diye kabul ediyor. Doktorumuz çok aç bırakmadan ama sürekli atıştırmaya da kaçmadan arayı sabit tutmanın işe yaradığını söylemişti, bizde gerçekten huysuzluk azaldı 🙂

Ben Elif, 3 yaşındaki kızımda ara öğün “kum saati”yle oturdu; 3 dakikalık kum saatini çeviriyorum, kum bitince “ara öğün molası” diyoruz. Hep aynı küçük tabakta 2-3 seçenek veriyorum (birkaç dilim meyve + bir avuç leblebi gibi), çeşit az olunca daha sakin yiyor. Doktorumuz “açlık-tokluk sinyalini bozmayın” demişti, o yüzden gün boyu atıştırmayı uzatmayıp kısa tutmaya çalışıyorum 🙂