Ayrılık kaygısı ne zaman başladı?

Bizde ayrılık kaygısı 7. ay civarı belirginleşti, özellikle ben odadan çıkınca birden ağlamaya başlıyordu. Öncesinde herkesin kucağında keyfi yerindeydi ama o dönem “anne nereye gitti” paniği geldi resmen. Doktorumuz bunun gelişimsel olarak normal olabileceğini, kısa kısa ayrılıp hemen geri gelmenin güven duygusunu pekiştirdiğini söylemişti. Biz de vedaları uzatmadan, aynı rutinle çıkıp girince birkaç haftada daha yönetilebilir hale geldi 🙂

Bizde oğlumda 9. ayda daha net başladı; kapıyı kapatınca değil de ben mutfağa gidip görünmez olunca hemen huzursuzlanıyordu. Doktorumuz “nesne sürekliliği oturdukça normal” demişti, ben de kısa kısa gidip gelerek alıştırdım. En çok işe yarayan şey vedaları uzatmamak ve aynı rutinle “anne birazdan geliyor” demek oldu 🙂

Bizim kızda ayrılık kaygısı 10. ayı geçince iyice ortaya çıktı; özellikle banyo kapısını kapatınca sesimi duymak istiyordu, yoksa mızmızlanıyordu. Gündüz çok belli etmiyordu ama akşam uykuya dalarken “anne nerede” gibi bir huzursuzluk yaşıyordu. Ben işe yarar diye küçük bir rutin yaptım: çıkarken kısa bir “geliyorum” deyip hemen dönmek, uzatmadan; zamanla biraz rahatladı 🙂

Benim oğlumda 8. ay gibi başladı ama bizdeki en net işaret “babaannede kalınca” oldu; normalde güler yüzlü çocuk, ben kapıdan çıkınca bir anda donup sonra ağlıyordu. Doktorumuz bunun zihinsel olarak “annem gitti ama geri gelecek mi” kısmını yeni yeni kavradıkları dönem olabileceğini söylemişti, çok abartmadan rutine bağlayınca yumuşadı. Ben vedayı uzatmayıp kısa bir “hemen geliyorum” deyip aynı cümleyi tekrar edince daha çabuk toparladı 🙂

Benim küçükte ayrılık kaygısı 6. ayın sonuna doğru ufak ufak başladı; en çok da ben tuvalete gidince kapının önünde bekleyip sesimi aramasıyla fark ettim. İlk başta “acayip tesadüf” sandım ama birkaç gün üst üste olunca netleşti. Biz “ce-ee” ve kısa süreli gidip gelmelerle biraz yumuşattık, zamanla dalga gibi gelip azaldı 🙂

Benim kızımda ayrılık kaygısı bizde biraz daha erken gibi oldu, 5. ayın ortalarında beni gözle takip etmeye başladı; odadan çıkınca hemen “hıı” diye seslenip kucağa gelmek istiyordu. En çok gece uykusunda belli etti, ben yataktan kalkınca gözünü açıp kontrol ederdi. Doktorumuz “bu dönem bağlanmanın güçlenmesiyle dalgalanabilir” demişti, ben de kısa kısa gidip gelip sesimi duyurarak yumuşatmaya çalıştım 🙂