Bebeğim çok az gülüyor, normal mi?

Ben de oğlumda bunu çok yaşamıştım; etrafa bakıp dururdu ama kahkaha pek gelmezdi, sanki “ciddi bebek” gibiydi. Bizde gülme daha çok 4. aydan sonra, özellikle yüz yüze oyunlar ve gıdıklamayla belirginleşti. Doktorumuz her bebeğin mizacının farklı olduğunu, bazısının daha az mimik kullandığını söylemişti; göz teması, seslere dönme ve sizinle etkileşimi varsa genelde için rahat edebilir. Zamanla açılıyorlar, bazen bir sabah uyanıp bambaşka bir minik oluyorlar 🙂

Benim oğlum da uzun süre sadece gözleriyle gülüyordu, sesli gülme pek yoktu; aile “hiç gülmüyor” diye panik yapıyordu ama çocukların mizacı baya değişiyor. Bizde özellikle yorgunken hiç tepki vermezdi, uykusunu alınca daha sosyal oluyordu. Doktorumuz “gülmekten çok, göz teması kuruyor mu, sese dönüyor mu, yüz ifadelerine tepki veriyor mu ona bakın” demişti; bu işaretler varsa içim rahatlamıştı. Bir de bazı bebekler tiklenince değil, şarkı söyleyince ya da abartılı mimik görünce gülüyor, biz o “tetikleyiciyi” zamanla bulduk 🙂

Benim küçük kızım bebekken çok “temkinli”ydi; gülmekten çok izler, yüz ifadesiyle tepki verirdi. Sesli kahkaha yerine bazen sadece ağız kenarı oynardı, ben de önce “bir şey mi var” diye gerilmiştim. Doktorumuz, bebeklerin hepsinin aynı hızda sosyal tepki vermeyebileceğini, göz teması ve seslere dönme gibi şeylerin de önemli ipuçları olduğunu söylemişti. Bizde en çok banyo sonrası gevşeyince ve karnı tokken minik gülücükler gelmeye başladı 🙂

Benim ikinci oğlum ilk aylarda gülmekten çok “mırıldanma” ve minik seslerle tepki veriyordu, kahkaha neredeyse hiç yoktu. Doktorumuz her bebeğin sosyal tepkisinin aynı hızda gelmeyebileceğini, bazısının daha çok göz teması ve sakin bakışla iletişim kurduğunu söylemişti. Bizde en çok banyo sonrası gevşeyince ve yüz yüze oyunlarda (ce-ee gibi) gülücükler artmıştı 🙂 Endişeden ziyade genel keyfi, beslenmesi ve göz teması gibi şeyler yolundaysa ben rahatlamıştım.

Benim kızım da ilk zamanlar pek kahkaha atmazdı, daha çok göz teması kurup sakin sakin bakardı; gülme yerine “cıvk” gibi kısa sesler çıkarırdı. Bizde özellikle uykusunu iyi alınca ve oyunlar tekrar edince (aynı şarkı, aynı yüz mimikleri) yavaş yavaş gülücükler arttı. Doktorumuz “gülmek kadar sosyal tepki de önemli, bakışla takip etmesi, seslere dönmesi, kucağa gelince rahatlaması gibi şeylere de bakın” demişti. İçin rahat etmezse rutin kontrolde videoyla göstermek bana çok iyi gelmişti 🙂

Benim kızım ilk aylar pek gülmezdi, daha çok kaşlarını kaldırıp uzun uzun bakardı; ben de “somurtkan mı bu çocuk” diye üzülmüştüm. Bizde gülmeyi en çok rutin oturunca açtı: aynı ninni, aynı banyo sonrası masaj, aynı yüz oyunları derken bir anda mimikleri çoğaldı. Doktorumuz, gülmenin bazen geç gelebileceğini ama göz teması, sese dönme, ses çıkarma gibi tepkilerin daha anlamlı ipuçları olduğunu söylemişti. İçin rahat etmezse bir kontrol randevusunda videoyla göstermek iyi gelmişti bize 🙂

Benim oğlum ilk 3 ay hiç kahkaha atmazdı, hatta fotoğraflarda hep “ciddi” çıkıyordu; ama kucağımda gevşeyip gözleriyle parladığında aslında keyifli olduğunu anlıyordum. Doktorumuz, gülmenin her bebekte aynı zamanda gelmeyebileceğini, bazen önce sakinleşme, göz teması ve seslere dönme gibi tepkilerin görüldüğünü söylemişti. Bizde özellikle uyku ve açlık düzeni oturunca, sevdiği “bıcı bıcı” oyunlarında gülücükler birden arttı 🙂

Benim kızım ilk aylar çok seçiciydi, gülmek yerine daha çok “ağzını pıt pıt” yapıp gözlerini kısarak tepki verirdi; ben de başta endişelenmiştim. Bizde gülmeyi en çok rutinler tetikledi: altını değiştirirken şarkı söylemek, banyo sonrası masaj gibi aynı şeyleri tekrar edince yavaş yavaş açıldı 🙂 Doktorumuz “kahkaha kadar göz teması, seslere dönme, sakinleşme gibi tepkiler de önemli” demişti; onlar varsa ben çok takılmamıştım. Zamanla mizacı oturuyor, bazı bebekler gerçekten daha “ağırbaşlı” oluyor.