Bebeğim çok az yiyor, yeterli mi?

Ben de oğlumda aynı paniği yaşamıştım; birkaç kaşık yiyip bırakıyordu. Doktorumuz “kilo alımı, enerji hali ve bez sayısı iyiyse miktara takılma” demişti, o beni çok rahatlattı. Bizde işe yarayan şey baskı yapmamak ve aynı gıdayı farklı günlerde küçük porsiyonlarla tekrar denemek oldu; bazen bir hafta hiç yüzüne bakmadığı şeyi sonra sevdi. Bir de diş dönemi ve hastalık sonrası iştah ciddi düşebiliyor, o günlerde sadece sıvı ve yumuşak şeylerle idare etmiştik 🙂

Bizim evde de ek gıdanın ilk ayları “iki lokma tamam” dönemiydi, ben de çok geriliyordum. Kızım bazı günler neredeyse hiç yemiyor, ertesi gün iştahla toparlıyordu; ben daha çok genel gidişata baktım. Öğünleri kısa tutup baskıyı azaltınca daha rahat yedi, bir de sevdiği dokuları (yoğurt/püre gibi) yakalayınca miktar kendiliğinden arttı 🙂

Benim oğlum ek gıdaya geçince uzun süre “tadım yapıp kaçma” modundaydı, bazen 3-4 kaşıkla bitiriyordu 😅 Ben porsiyon büyütmek yerine düzeni korudum; aynı saatlerde, sakin ortamda, eline de yumuşak parçalar verince zamanla ilgisi arttı. Doktorumuz “iştah dalgalanır, önemli olan genel keyfi ve gelişim eğrisi” diye uyarmıştı; ben de tartıya değil tabloya bakınca rahatladım. Çok zorlamadan, kendi hızında ilerleyince bir anda açılıyorlar.

Benim kızım da bir dönem günde bir-iki öğünde sadece 5-6 kaşık alıp “tamam anne” diye ağzını kapatıyordu, ben de her öğünde gram hesabı yapıp kendimi yoruyordum. Sonra fark ettim ki bazı günler daha hareketli ya da dişleri rahatsızken iştahı iyice düşüyor, birkaç gün sonra kendiliğinden toparlıyor. Bizde işe yarayan şey porsiyon zorlamak yerine aynı saatlerde sakin bir rutin kurmak ve önüne tek bir şey koyup dikkatini dağıtmamaktı. Kilo çizgisi ve genel enerjisi yerindeyse çoğu zaman “az yiyor” gibi görünse de yeterli olabiliyor 🙂

Biz de 8-9. ay civarı “iki kaşık alıp oyun peşine düşme” döneminden geçtik; ben de başta çok taktım. Bizim pediyatrist, ek gıdanın ilk zamanlarda asıl hedefinin miktar değil, farklı tat ve dokulara alışma olduğunu söylemişti; ben o yüzden menüyü çeşitlendirip baskıyı azalttım. İştahsız günlerde yoğurt, avokado, yumurta gibi daha doyurucu seçenekleri az miktarda verdim, bazen de sadece anne sütü/mama ile günü kapattık. Kiloda çok ani düşüş, halsizlik ya da bezlerde belirgin azalma yoksa ben kendi adıma panik yapmamaya çalışmıştım 🙂

Benim ikinci oğlum 10. ayda resmen “görüp koklayıp kapatıyorum” dönemine girdi, ben de ilk başta yetmiyor diye çok stres oldum. Bizde işe yarayan şey, kaşıkla uğraşmak yerine minik parmak gıdalar koyup kendi seçmesine izin vermek oldu; bazen iki minik parça yiyor ama gün içinde emzirme/mama ve suyla dengeyi buluyor. Doktorumuz “iştah gün gün değişir, önemli olan genel hali ve büyüme eğrisi” demişti, ben de tartıya ve kıyaslara takılmayı bırakınca daha rahat ettim 🙂