Bebeğim sadece kucakta uyuyor, yatağa koyunca uyanıyor

Ay bizde de aynı dönem oldu, özellikle 2-3 aylıkken kızım kucaktan yatağa geçince “şak” diye gözlerini açıyordu. Bize en çok işe yarayan şey, uykuya dalınca hemen bırakmamak; 10-15 dakika derinleşmesini bekleyip yavaşça yan çevirerek ve önce poposunu sonra sırtını koymaktı. Bir de yatağı kısa süreli ılıtıp (sıcak su torbasını çıkarıp) öyle yatırınca ani ısı farkı yaşamıyordu. Zamanla kendiliğinden azaldı, şu an düşününce o günler baya yorucuydu 😌

Benim oğlum da bir dönem resmen “kucak dedektörü” gibiydi; yatağa iner inmez irkiliyordu. Bizde işe yarayan şey, uykuya dalınca hemen değil 10-15 dakika sonra (derinleşince) çok yavaş bırakmak ve önce poposunu sonra başını koymaktı; bir de kendi kokum sinmiş ince bir müslinini yanına serince daha rahat etti. Gündüzleri kısa kısa yatağa alıştırma denemeleri yaptım, gece uykusunda hiç zorlamayıp daha sakin ilerledim. Zamanla büyüdükçe azaldı, ben o dönemde “şimdi böyle, geçecek” diye kendimi rahatlatmıştım 🙂

Bizde de özellikle akşam uykusunda aynı şey vardı; oğlum yatağa değdiği an kendini boşlukta sanıp sıçrıyordu. Doktorumuz “Moro refleksi” yüzünden ilk aylarda çok normal olabileceğini söylemişti, biz de yatağına koyarken poposunu önce, sonra sırtını ve en son başını değdirince biraz daha az uyandı. Bir de kendi kokum olsun diye çarşafı gündüz üstümde gezdirip yatağa serince daha çabuk sakinleşti 🙂

Bizim minik de ilk aylar kucağın sıcaklığına öyle alışmıştı ki yatağa geçince hemen huzursuzlanıyordu. Biz geçişte “kademeli bırakma” yaptık; önce poposunu yatağa değdirip bir süre sırtında elimizi tutuyor, sonra yavaşça omuz desteğini çekiyorduk. Bir de yatağı önceden hafif ılıtmak (sıcak su torbasını kısa süre koyup sonra almak gibi) geçişi biraz yumuşatmıştı, tabii çok dikkatli olmak lazım. Zamanla büyüdükçe bu kucak takıntısı kendiliğinden azalmıştı 🙂

Bizim evde de 6-8 hafta arası “yatağa koyunca gözler fal taşı” dönemiydi. Ben geçişte yatağı önce elimle ısıtıp (kendi sıcaklığım geçsin diye), kucağımda uykuya dalınca da popo-sırt-baş sırasıyla çok yavaş bırakıyordum; bir de göğsünde tuttuğum minik örtüyü (güvenli şekilde) yatağın yanına koyunca kokum rahatlatmıştı. Tam bırakınca irkilmesin diye birkaç saniye avucumu göğsünde tutup “ağırlık” hissini azaltmadan çekmek bizde işe yaradı 🙂

Biz de bunu özellikle ilk 2 ay çok yaşadık; kızım yatağa iner inmez gözleri açılıyordu. Bende en çok işe yarayan şey, yatağa koyarken önce popoyu sonra sırtını en son başını indirmek ve bir süre avuç içimle göğsünde hafif baskı yapıp “orada” hissini devam ettirmek oldu. Bir de kucağımda uyuttuktan sonra yatağa koyunca hemen uzaklaşmayıp 2-3 dakika yanına çömelip aynı ritimde pışpışladım, yavaş yavaş alıştı 🙂