Bebeğim yaşıtlarına göre daha sakin/hareketli

Benim oğlum bebekken inanılmaz sakindi, parkta aynı yaştakiler koşarken o uzun uzun etrafı izlerdi. Doktorumuz her bebeğin mizacı farklı olur, önemli olan kendi düzeninde beslenmesi, uykusu ve gelişim basamaklarını genel olarak takip etmesi demişti. Sonra bir dönemde açıldı, yürümeye başlayınca enerjisi bambaşka oldu 😄 Eğer kilo alımı ve genel hali iyiyse, “fazla sakin” ya da “çok hareketli” tek başına bana hiç garip gelmemişti.

Benim kızım tam tersiydi, 6-7 aylıktan beri yerinde durmazdı; kucağa gelince bile bacakları sürekli çalışırdı 😅 Zamanla fark ettik ki uykusunu az alınca daha da “motorlu” oluyor, düzen oturunca biraz dengelendi. Kontrollerde doktorumuz gelişim basamakları (göz teması, seslere dönme, tutma-uzanma gibi) yerindeyse karakter farkı gibi düşünün demişti. Bizde en çok rutin ve ortamın kalabalıklığı etkiliyordu, sessiz evde daha sakindi.

Benim büyük oğlan tam “motor takılmış” gibiydi, sürekli dönmek-emeklemek isterdi; küçük kızım ise aynı aylarda daha çok gözlemciydi, uzun süre oyuncağıyla sakin sakin oyalanırdı. Bizde farkı en çok uyku ve ortam etkiliyordu; kalabalıkta daha hareketleniyor, evde rutinde daha dingin oluyorlardı. Doktorumuz, gelişim basamaklarını kendi hızında yapması ve keyfinin yerinde olmasının daha anlamlı olduğunu söylemişti 🙂

Benim oğlum 9-10 aylıkken o kadar sakindi ki misafirlikte kucağımda saatlerce etrafı seyrederdi, “bu çocuk hiç mi kıpırdamaz” diye içim içimi yerdi. Sonra birden bire tutunup ayağa kalkmaya başlayınca hareketlendi; meğer enerjisini “doğru an” gelene kadar biriktiriyormuş gibiymiş. Bizim doktor da aktivitenin gün gün değişebildiğini, asıl önemli olanın genel keyfi, beslenmesi ve uykusu olduğunu söylemişti. Ben kıyas yapmayı bırakınca çok daha rahat ettim 🙂

Benim kızım 4-5 aylıkken çok hareketliydi, banyo sonrası bile kollar bacaklar hiç durmazdı; ben de “acaba bir huzursuzluğu mu var” diye düşünmüştüm. Meğer uyarana çok açıkmış, kalabalık ve ışık arttıkça daha da coşuyordu; ev biraz sakinleşince o da toparlanıyordu. Doktorumuz da gelişim basamakları (göz teması, seslere dönme, kilo alımı) yolundaysa mizacın geniş bir aralığı olduğunu söylemişti. Biz rutin ve kısa oyun aralarıyla daha dengeli hale getirebildik 🙂

Benim minik de bazı günler tam bir “minik filozof” gibi sessiz sakin oturup oyuncakları inceliyordu, bazı günler de durmadan kıpır kıpırdı. Bizim çocuk doktoru “enerji ve sakinlik dalgalanması çok normal, gün içi uyku ve açlık bile etkiler” demişti. Ben en çok genel haline bakıyordum; beslenmesi, uykusu ve keyfi yerindeyse kıyas yapmayı bıraktım, içim rahatladı 🙂