Bebek beslenmesinde porsiyonlar nasıl ayarlanmalı?

Ben oğlumda porsiyon işini gramla değil iştah sinyalleriyle ayarladım; ağzını kapatıp başını çeviriyorsa zorlamadım. Ek gıdanın ilk aylarında 2-3 kaşıkla başladık, zamanla kendi artırdı; bazı günler bir-iki kaşıkla bırakıp ertesi gün daha iyi yedi. Doktorumuz “ana süt/ mama hâlâ temel, ek gıda sadece tanıştırma” demişti, o yüzden öğünleri büyütmek yerine çeşitliliği artırmaya odaklandım 😊

Benim kızım ek gıdaya geçince “tabak bitsin” baskısı yapınca daha çok huzursuz oluyordu, o yüzden porsiyonu günün geneline yayarak ayarladım; az az ama sık verdim. Doktorumuz, kilo artışı ve bez sayısı normalse miktara takılmamamızı söylemişti. Bir de aynı öğünde her şeyi yüklenmek yerine, sebze püresi küçük bir kase, yanında birkaç yoğurt kaşığı gibi parça parça sununca daha iyi gidiyordu 🙂

Benim oğlumda porsiyonları “ne kadar yedi”den çok “nasıl yedi”ye göre ayarladım; hevesle yiyorsa bir iki kaşık daha, keyfi kaçıyorsa hemen bıraktım. Doktorumuz mide kapasitesinin küçük olduğunu, o yüzden gün içinde birkaç küçük öğünün daha mantıklı olabileceğini söylemişti. Evde göz kararı için de küçük bir mama kasesi kullandım; kase bitince değil, oğlumun ritmi bitince öğün biterdi 🙂

Ben iki çocukta da porsiyon işini “yaşa uygun başlangıç + bebeğin ritmi” diye götürdüm; ilk zamanlar 1-2 tatlı kaşığıyla başlayıp her 2-3 günde minicik artırdım. Bir öğünde çok yediği gün ertesi öğünü daha hafif tuttu, ben de dengelemeye çalışmadım; gün toplamına bakınca zaten yerine oturuyordu. Doktorumuz “büyüme eğrisi iyiyse tabağa değil bebeğe bak” demişti, ben de tıkanır gibi olup yavaşladığında hemen ara verirdim 🙂

Benim kızımda porsiyonları “öğün sayısı arttıkça kaşık sayısı” gibi düşünmek işe yaramıştı; bir gün çok az yedi diye panik yapmadım, haftalık toplamına baktım. Doktorumuz “kaseyi değil bebeği takip et, büyüme eğrisi iyiyse sorun olmaz” demişti. Bizde en güzel ölçü küçük bir kâsede sunup, bittiğinde hâlâ ağzını açıyorsa azar azar eklemekti; yoksa kalanını ertesi gün zorlamadım 🙂

Benim oğlumda porsiyonu en iyi “avuç içi” yöntemiyle kafamda oturtmuştum; sebze-püre kadar, yoğurt da minik bir çay bardağının yarısı gibi düşününce daha rahat ettim. Bazı günler iştahı uçuyor, bazı günler iki kaşıkla bırakıyordu; ben de bir sonraki öğünde daha doyurucu seçenek (yoğurt, avokado, yumurta sarısı gibi) ekleyip dengeledim. Doktorumuz “büyüme eğrisi iyiyse gram hesabına girmeyin” demişti, o cümle beni çok rahatlattı 🙂