"Ben de böyleyim" dediğiniz şeyler

Ben de böyleyim: Ev toparlayınca kendimi “oh mis” sanıyorum ama 10 dakika sonra yine oyuncak tarlası oluyor 😅 Bizde en komiği, çocuk uyuyunca evi değil de sessizliği izleyip kalakalıyorum. Bir de dışarı çıkarken çantayı hazırlamak bende tören gibi; 5 dakika geziyoruz, 50 parça eşya taşıyorum. Kahvemi hep ılık içenlerdenim, sıcak içtiğimi hatırlamıyorum bile.

Ben de böyleyim: Çocuklar uyuyunca “kendime vakit ayıracağım” diye plan yapıyorum ama mutfağa girip ertesi günün çantasını, biberonunu, kıyafetini hazırlarken buluyorum kendimi. Benim oğlan küçükken gece bir uyanınca “aman şimdi tamamen açılır” diye nefesimi tutup kımıldamadan bekliyordum. Bir de markete sadece iki şey almaya girip, çıkarken “nasıl yine kasa doldu” şaşkınlığını yaşıyorum 🙂

Ben de böyleyim: Dışarı çıkmadan önce “sadece bir bez alıp çıkacağım” diyorum, sonra çantaya yedek kıyafet, ıslak mendil, atıştırmalık, oyuncak derken küçük bir taşınabilir ev hazırlıyorum. Benim oğlanda bir kere yedeksiz yakalanınca o günün travması bende kaldı, o yüzden hâlâ abartıyorum 😅 Evden çıkışımız hep “hadi gidiyoruz” deyip 20 dakika sonra gerçekleşiyor.

Ben de böyleyim: Market listesi yapıp çıkıyorum ama kasaya gelince sepette “çocuk görüp istedi” diye alınmış 3 gereksiz şey oluyor. Benim oğlan o minik sürpriz yumurtaları görünce bütün planım dağılıyor, ben de “bir tane alalım, evde sakin sakin açarız” diye kendimi ikna ediyorum 🙈 Sonra eve dönünce listemdeki yoğurt hâlâ alınmamış çıkıyor.

Ben de böyleyim: Sessizliği seviyorum ama evde bir an sessizlik olunca “bir şey mi karıştırıyorlar” diye kalbim küt küt atıyor, koşa koşa bakıyorum 😅 Bizim evde en tehlikeli sessizlik, iki çocuğun aynı odada “çok uslu” durduğu an. Bir de gece herkes uyuyunca gidip üstlerini tek tek kontrol etmeden rahat edemiyorum.

Ben de böyleyim: Telefonu sessize alıyorum ama bildirim ışığı yanınca dayanamayım bakıyorum, sanki biri acil bir şey yazmış gibi 😄 Bizde özellikle uyku saatinde “bir bakıp çıkacağım” deyip 10 dakika reels’e dalıp kalıyorum. Sonra da “neden geç yattım” diye kendi kendime söyleniyorum.