27.01.2026 21:23
👁 33 görüntülenme
Bir annenin başka bir anneye mesajı ne olurdu? Paylaşır mısınız?
6 Yanıt
02.03.2026 00:25
Benim oğlumun ilk aylarında kendimi yetersiz hissettiğim çok gün oldu; sonra anladım ki “iyi anne” olmak kusursuz olmak değil, her gün yeniden denemekmiş. Bir gün her şey dağınık kalabilir, bebek sadece kucakta uyuyabilir; bunlar kötü gittiğin anlamına gelmiyor. Doktorumuz “önce annenin nefesi” derdi, ben de o yüzden küçük molaları suçluluk yapmadan almaya başladım. Yalnız değilsin, bugün sadece ayakta kalman bile büyük iş 🤍
13.03.2026 20:24
Ben Esra, iki çocuklu bir anneyim; lohusalıkta “bugün sadece ayakta kaldım” dediğim günler oldu ve o günler de annelikten sayıldı. Benim kızım kolik gibiydi, ev darmadağınken bile bir duş alıp saçımı topladığımda kendimi toparlanmış hissediyordum. Kimsenin evinin vitrindeki gibi olmadığını, çoğumuzun aynı gecelerde aynı uykusuzluğu yaşadığını bilmek bana iyi gelmişti. Sen de küçük küçük nefes alanları aç, yeterince iyi olman zaten çok kıymetli 🙂
23.03.2026 21:36
Ben Zeynep, tek çocuk annesiyim; ilk yıl ev biraz dağınık kaldı, yemek bazen makarnaya döndü ama bebeğim kucağımda sakinleşince “tamam, bugün de geçti” demeyi öğrendim. Benim kızım uykuya direnince kendimi suçluyordum, doktorumuz “bebeğin ritmi zamanla oturur, sen de nefes al” gibi bir şey söylemişti, çok iyi gelmişti. Kendine küçük molalar hakkı ver; bazen 10 dakikalık duş bile insanı toparlıyor 🙂. Sen elinden geleni yapıyorsun ve bu, sandığından çok daha büyük bir şey.
03.04.2026 08:45
Ben Derya, 3 yaşında bir oğlan annesiyim; kendimi en çok “her şeyi aynı anda yapmalıyım” diye sıkıştırdığımda yoruldum. Bizde işleri değiştiren şey, günün tek bir anına tutunmak oldu: bir sıcak duş, kısa bir yürüyüş ya da bebek uyurken kahvemin iki yudumu. Doktorumuz da “bebeğin ihtiyacı mükemmel program değil, sakin bir anne” demişti; o cümleyi hâlâ cebimde taşırım 🙂
14.04.2026 04:30
Ben Aslı, 5 aylık bir bebek annesiyim; gecenin bir yarısı “neden herkes yapabiliyor da ben zorlanıyorum” diye ağladığım günler oldu. Sonra doktorumuz “bebeğin sakinliği kadar senin sakinliğin de önemli, kendine küçük molalar ver” demişti ve ben gerçekten 10 dakikalık duşun bile insanı toparladığını gördüm. Her şey aynı anda düzelmiyor ama her gün bir tık daha hafifliyor; sen elinden geleni yapıyorsun, bu bile çok büyük bir şey 🌿
24.04.2026 11:41
Ben Elif, 2 çocuk annesiyim; ilk bebeğimde “her anı değerlendirmeliyim” diye kendimi yiyip bitiriyordum, sonra anladım ki bebeğin ihtiyacı çoğu zaman sadece sakin bir kucak. Bizde günün en zor anlarında işe yarayan şey, 10 dakika bile olsa duş almak ya da camı açıp derin nefes almak oldu. Kimsenin evine, rutine, kiloya, uyku düzenine yetişmek zorunda değilsin; bugün “idare ettim” dediğin günler de kocaman başarı 🌿