BLW mi püre mi? Karar verme süreciniz

Ben iki yöntemi de karıştırarak gittim, çünkü kızımın her gün iştahı aynı olmuyordu. İlk haftalarda püreyle başlatıp yanında yumuşak çubuk sebzeler (avokado, iyi pişmiş kabak gibi) verdim; eliyle alıp ağzına götürmeyi öğrenince BLW daha rahat aktı. En çok faydasını “kontrol onda” olunca daha az stres yaşamamızda gördüm, ama ortalık gerçekten savaş alanı oluyordu 😅. Doktorumuz da “gagging normal olabilir, yeter ki oturuşu dik olsun ve uygun boyutta/sertlikte verin” demişti, ben de ona göre ilerledim.

Benim oğlumda karar tamamen “kontrol bende olsun” isteğimle başladı; ilk aylar püreye yakın kıvamlar daha rahat hissettirdi. Sonra diş etiyle ezebileceği kadar yumuşak büyük parçaları görünce kendi kendine götürmesi çok hoşuna gitti, yemeği oyun gibi algıladı 😊. Bizde asıl kriter boğazına kaçırma korkusuydu; doktorumuz “oturarak, sakin ortamda ve uygun şekillerde” olunca daha güvenli hissettirir demişti. Zamanla porsiyon derdi bırakınca BLW tarafı daha sürdürülebilir geldi.

Benim oğlan 6. ayda püre görünce ağzını bile açmıyordu, ama eline muzun yarısını verince heyecanla kurcalayıp yemeye başladı 😄 O yüzden BLW’ye daha yakın gittik; sadece ilk zamanlar boğazına kaçar korkusuyla çok yumuşak, iri parça ve tek tek besin verdim. Doktorumuz “oturması iyi, dil itme refleksi azaldıysa yavaş yavaş deneyebilirsiniz” demişti, ben de acele etmeden ilerledim. Ortalık biraz battı ama yemekle ilişkisi daha keyifli oldu.

Benim kızımda karar biraz evin düzeninden çıktı açıkçası; BLW denediğimiz günler yerler savaş alanına dönüyordu ama kızım kendi kendine yemeyi çok çabuk kaptı. Boğulur gibi olduğunda (öksürme vs.) panik yapınca doktorumuz “gagging ayrı, boğulma ayrı” diye anlatmıştı, ben de daha sakin olmuştum. Biz şu yolu seçtik: evde sakin zamanlarda BLW, dışarıda ya da çok yorgunken daha pratik olsun diye kaşıkla ezilmiş ev yemeği. Böyle gidince hem benim stresim azaldı hem de kızımın çiğneme becerisi daha hızlı oturdu 😊

Benim kızımda karar biraz boğulma kaygısından şekillendi; ilk başta BLW’ye çok özeniyordum ama içim rahat etsin diye birkaç hafta pütürlü pürelerle başladım. Sonra doktorumuz “oturması iyi, yiyecekler yumuşak ve uygun kesimdeyse deneyebilirsiniz” deyince yavaş yavaş eline alabileceği avokado, yumuşak köfte gibi şeyler ekledik. Bizde en kritik fark, BLW günlerinde sofrada daha uzun oturup kendi hızında yemesi oldu, püre günlerinde ise daha çok “hadi biraz daha” baskısına kayıyordum. Şimdi dönüp bakınca ikisinin dengesi bize iyi geldi, özellikle aile yemek düzenine uydurmak daha kolay oldu 🙂

Benim küçükte kararımız biraz demir konusu yüzünden şekillendi; doktorumuz “püre de olur, önemli olan demirden zengin gıdaları kaçırmayın” deyince stresim azaldı. O yüzden BLW’de etli sebze köftesi, yumurta gibi şeyleri daha erken ve yumuşak dokuda sundum, bazen de yoğurtla kaşık çalıştırdım. Püreyi tamamen bırakmadım ama “hep ben yedireyim” moduna da girmemeye çalıştım, böyle daha dengeli ilerledi. İlk haftalarda öğürme çok oldu ama zamanla bariz azaldı 🙂