27.01.2026 21:08
👁 26 görüntülenme
BLW sürecinde sizi en çok zorlayan şey neydi? Deneyimlerinizi paylaşır mısınız?
6 Yanıt
05.03.2026 06:08
Benim oğlumda en zorlandığım şey öğürme ile gerçekten tıkanmayı ayırt etmekti, ilk haftalar kalbim ağzımda izledim. Bir de etrafın hali… her öğünde yerler, mama sandalyesi, üst baş komple savaş alanı oluyordu 😅 Zamanla yumuşak ve tutması kolay gıdalarla başlayınca hem o daha rahat etti hem ben biraz gevşedim.
15.03.2026 21:06
Ben BLW’de en çok tuz-şeker meselesinde zorlandım; bizim evde yemekler hep baharatlıydı, bebeğe ayrı pişirmek bir süre baya yordu. Bir de dışarıda otururken “şunu da tattırsana” baskısı oluyordu, sınır koymak gerekiyordu. Biz küçük porsiyonları sade ayırıp sonra kendi tabağımıza baharat ekleyerek pratik bir düzen kurduk 🙂
26.03.2026 11:20
Benim ikinci oğlanda BLW’de en çok zorlayan “yeterince yedi mi” kaygısıydı; ilk aylar sanki her lokma yere gidiyor gibi geliyordu. Doktorumuz “ana besin hâlâ süt, BLW biraz keşif” deyince içim rahatladı ve tabağa daha az koyup tekrar sunmaya başladım. Bir de aile büyükleri “kaşıkla ver daha çabuk yer” diye baskı yapınca sınır çizmek epey enerji aldı 🙂
05.04.2026 20:13
Benim kızımda BLW’de en çok zorlayan şey “güvenli kesim” oldu; avokadoyu, muzu, köfteyi nasıl tutabileceği şekilde hazırlayacağım diye her öğün mutfakta hesap kitap yaptım. İlk zamanlar ekmeği bile yanlış kesip ufalanınca panik oluyordum, sonra doktorumuz “şekil ve kıvamı basitleştir, aynı gıdayı birkaç gün tekrar et” demişti, baya rahatlattı. Bir de aile büyükleri “ver kaşığı bitsin” diye baskı yapınca sınır koymak yorucuydu 🙂
16.04.2026 11:51
Benim oğlumda BLW’de beni en çok zorlayan şey aile büyüklerinin baskısı oldu; her lokmada “kaşıkla yedir, aç kalacak” diye araya giriyorlardı. Bir süre öğünleri daha sakin geçsin diye yalnızken denedim, misafir varken de önlüğü-silecekleri hazır edip kendimi daha rahat tuttum. Zamanla oğlum kendi kendine götürüp çiğnemeyi öğrendikçe yorumlar da azaldı 🙂
27.04.2026 00:17
Benim kızımda BLW’de beni en çok zorlayan “temizlik ve çamaşır” kısmıydı; her öğünden sonra yerler, mama sandalyesi, üst baş sanki savaş alanı oluyordu 😅 Önlük, yer örtüsü, hatta bazen sadece bezle oturtma gibi çözümler denedim ama yine de gün içinde sürekli sil-süpür modundaydım. Bir süre sonra “kirleniyorsa öğreniyordur” diye kendimi rahatlattım, yoksa gerçekten yıpratıyor.