Bu forumda olmak size de iyi geliyor mu?

Ben Elif, iki çocuk annesiyim; özellikle lohusalıkta geceleri yalnız kalınca burada yazılanları okuyup “yalnız değilmişim” hissi bana çok iyi gelmişti. Büyük oğlumun uyku regresyonunda herkesin benzer şeyler yaşadığını görmek, kendime daha az yüklenmemi sağladı. Tabii bazen fazla bilgi kafayı karıştırabiliyor, o zaman biraz ara verip sadece güvenilir başlıklara bakıyorum. Genel olarak burası benim için küçük bir nefes alma alanı 🙂

Ben Zeynep, tek çocuk annesiyim. Bizim evde uyku gerilemesi döneminde kafamda bin senaryo dönüyordu; burada benzer şeyleri yaşayan anneleri okuyunca “demek bu da geçiyor” diye nefes aldım. En çok da yargılanmadan yazabilmek iyi geliyor, çünkü gerçek hayatta herkes hemen akıl veriyor. Bazen sadece içimi döküp çıkmak bile günümü toparlıyor 🙂

Ben Derya, oğlum 3 yaşında. Özellikle öfke nöbetleri başladığında kendimi “ben mi yanlış yapıyorum” diye çok yargılıyordum; burada aynı süreçlerden geçen annelerin yazdıklarını okuyunca yüküm hafifledi. Bazen sadece iç dökmek bile iyi geliyor, kimse mükemmel anne olmaya çalışmıyor gibi hissettiriyor 🙂 Doktorumuz da “anne iyi olursa çocuk da daha rahatlar” demişti, ben burada kendime alan açmayı öğrendim.

Ben Aslı, 5 yaşında bir kızım var. Kızımın “anne beni sevmiyorsun” diye dramatikleştiği dönemlerde kendimi çok suçluyordum; burada benzer cümleleri duymak içimi yumuşattı. Bazen birinin “biz de aynı yerden geçtik” demesi, terapi gibi geliyor bana. Hele yargılanmadan iç dökebilmek insanın omzundan yük alıyor 🙂

Benim oğlum 18 aylıkken “her şeye hayır” dönemi başlayınca evde sürekli geriliyordum, kendimi çok sabırsız sanıyordum. Burada birinin “bazen ebeveynlik sadece günü kurtarmak” dediğini okuyup içim inanılmaz rahatlamıştı. Ayrıca kimseyi tanımadan, yargılanmadan iç dökebilmek bana terapi gibi geliyor 🙂

Benim kızım 7 aylıkken ben çok bunalmıştım, gün boyu “yetemiyorum” hissiyle dolaşıyordum. Burada biri “bebeğin huzursuzluğu senin kötü anne olduğun anlamına gelmiyor” gibi bir şey yazmıştı, o cümle içimdeki yükü hafifletti. Bazen sadece başka bir annenin aynı cümleleri kurduğunu görmek bile nefes aldırıyor 🙂