Bunu yaşayan oldu mu?

Benim oğlumda da bir dönem “ne olduğunu ben de anlamıyorum ama bir şeyler ters” hissi çok oluyordu; meğer aynı anda hem büyüme atağına girmiş hem de uykusu dağılmış. Bizde işe yarayan şey, birkaç gün daha sakin bir rutin kurup uyku saatini sabitlemek ve gün içinde uyaranı biraz azaltmak oldu. Eğer ağlama/iştahsızlık/ateş gibi eşlik eden bir durum varsa içim rahat etsin diye çocuk doktorumuza danışmıştım, sizde de şüphe varsa bir kontrol iyi gelebilir 🙂

Benim kızımda da bir ara “her şey yolunda gibi ama içim rahat değil” dönemi olmuştu; sonradan fark ettim ki uyku düzeni kayınca ve ben de yorgun olunca her şeyi daha büyük algılıyormuşum. Bizde biraz rutinleri sadeleştirip (uyku-saati, yemek, ekran yok) birkaç gün sakin takılınca o gerginlik azaldı. Doktorumuz “ateş, döküntü, sürekli kusma gibi net bir belirti yoksa gözlemleyip not almak iyi olur” demişti. İçgüdü bazen gerçekten uyarıyor ama bazen de sadece tükenmişliğin sesi olabiliyor 🙂

Benim küçük oğlan 8-9 aylıkken bir hafta boyunca sebepsiz huzursuzlandı, ben de “bir şey var ama ne” diye dolandım. Sonradan iki alt diş aynı anda patlıyormuş; gündüz idare ediyor ama gece mızmızlanması artıyordu. Doktorumuz “diş dönemi bazen ateş yapmadan da keyifsizlik yapar” demişti, biz de ılık duş ve diş kaşıyıcıyla biraz rahatlamıştık 🙂

Benim kızım 6. ay civarı birkaç gün boyunca memede kısa kısa emip hemen ağlıyordu, ben de “aç mı tok mu” diye şaşırmıştım. Sonradan reflü gibi bir hassasiyet olabileceğini düşündük, doktorumuz gaz çıkarma süresini uzatıp daha dik pozisyonda tutmayı önermişti; bizde baya rahatlatmıştı. Bir de o dönem çok kalabalığa girince aşırı uyarılıp akşamları daha huysuz oluyordu, ortamı sakinleştirince fark edilir şekilde düzeldi 🙂

Benim kızım 7. ayda birdenbire her şeye itiraz eder oldu; kucakta bile durmuyor, oyuncakları fırlatıyordu. Sonradan doktorumuz “duyusal olarak çok uyarıldıysa böyle gerilebilir, ortamı sadeleştirip rutini oturtun” demişti. Biz birkaç gün ekranı kestik, ışığı sesi azalttık, uyku saatlerini sabitledik; belirgin rahatlamıştı 🙂

Benim oğlum 10. ayda birden “anneye yapışma” moduna girmişti, babası kucağına alınca bile ağlıyordu. Sonradan fark ettim ki gündüz uykusu kısalınca ve evde misafir/kalabalık artınca daha da geriliyormuş, sakin bir rutinle birkaç günde toparladı. Doktorumuz da “bu dönemlerde ayrılık kaygısı ve yeni beceriler üst üste gelince huysuzluk artabiliyor” demişti. Bizde loş ortam, az uyaran ve bol temas gerçekten işe yaramıştı 🙂