Çocuğum çok yavaş yemek yiyor

Biz de aynı dönemi yaşadık; oğlum bir tabağı bitirene kadar neredeyse masadan kalkıp tekrar oturuyordu. Bizim işimize yarayan şey porsiyonu küçültüp süreyi baştan belirlemek oldu, 20-25 dakikadan sonra uzatmadan toparladım. Masada dikkat dağıtan şeyleri (oyuncak, ekran) kaldırınca biraz hızlandı, bir de “az ama sık” verince stresimiz azaldı 🙂 Doktorumuz “iştahı ve gelişimi normalse çok takılmayın” demişti, ben de o gün rahatlamıştım.

Benim oğlan da 3 yaş civarı lokmaları sayarak yiyordu resmen; sohbet, oyuncak, her şey daha cazip geliyordu. Bizde işe yarayan şey masayı “süreli ama baskısız” yapmak oldu: 20-25 dakika oturduk, sonra tabak kaldırıldı ve bir sonraki öğünde tekrar denedik. Ayrıca çok aç bırakmadan, ara öğünü hafif tutunca ana öğünde daha toparladı. Bir de çatal-kaşıkla küçük lokmalar hazırlayınca daha az oyalanıyordu 🙂

Ben Zeynep, benim kızım da 4 yaşında aşırı yavaş yiyordu; meğer çiğnemeyi uzatıp “yemeği uzatma” oyununa çeviriyormuş 😅 Bizde masada dikkat dağıtan her şeyi kaldırınca (TV, oyuncak, hatta fazla sohbet) biraz hızlandı, bir de başlangıçta çok aç değilse daha da ağırlaşıyordu. Doktorumuz “çok uzuyorsa kaldırıp bir sonraki öğüne kadar bekletin, arada atıştırmayı azaltın” demişti; biz atıştırmalıkları kısınca öğünde daha istekli oldu. Bir de bazen yorgunluk ve uykusuzlukla iyice ağırlaşıyordu, o günlerde daha basit ve sevdiği şeyleri koyuyordum.

Ben Elif, bizim evde yavaş yeme işi 5 yaşta zirve yaptı; meğer ağzında lokmayı bekletince midesi daha çabuk “doydum” sinyali veriyormuş gibi oluyordu. Doktorumuz “arada bir yudum su ve küçük lokma” deneyin demişti, biz de ekmeği/eti küçücük parçalara bölüp önüne öyle koyunca daha akıcı ilerledi. Bir de yemeği uzatınca tatlı/atıştırmalık gelmeyeceğini netleştirip ara öğünleri düzenleyince masa süresi kendiliğinden kısaldı 🙂

Ben Deniz, benim oğlum da 4’üne doğru aşırı yavaşlamıştı; sonradan fark ettim ki lokmalar biraz büyük olunca çiğnemesi uzuyor, o da yorulup oyalanıyordu. Biz lokmaları küçültüp daha “yumuşak ama taneli” şeyler (köfteyi minik minik, sebzeyi iyi pişmiş) hazırlayınca hız kendiliğinden arttı. Bir de tabak dolu görünmesin diye az koyup bittiğinde ekleme yapınca daha motive oldu. Doktorumuz “yemek süresi çok uzuyorsa rutin bir kontrolle ağız-diş/çiğneme tarafına da baktırın” demişti, içim rahatlamıştı 🙂

Ben Aslı, benim kızım da bir ara aşırı yavaş yiyordu; sonradan diş çıkarma dönemine denk geldiğini fark ettim, ağzı hassas olunca her lokmayı temkinli çiğniyordu. Biz o günlerde daha yumuşak şeylere (çorba, yoğurtlu yemek gibi) kayınca ve suyu yemeğin sonuna bırakınca biraz toparladı. Bir de masaya oturmadan önce çok acıkmışsa değil, “tam acıktı” kıvamında olunca daha rahat ilerliyordu 🙂