Çocuğum hayır denilince daha çok ısrar ediyor

Benim oğlum da “hayır” deyince sanki yarış başlıyor gibi daha çok üstüme geliyordu 😅 Bizde işe yarayan şey, direkt “hayır” yerine kısa bir açıklama ve net alternatif sunmak oldu: “Şimdi olmaz, şunu seçebilirsin” gibi. Bir de aynı sınırı her seferinde aynı sakin tonda tekrarlayınca (pazarlığa girmeden) birkaç hafta içinde inadı gözle görülür azaldı.

Bizim evde de “hayır” kelimesi büyülü düğme gibiydi, özellikle 3 yaş civarı inat iyice tırmanmıştı. Ben “hayır” demek yerine seçenek sununca daha az kilitleniyordu: “Onu şimdi alamayız, istersen şu oyuncağı mı seçersin yoksa parka gidince mi oynarsın” gibi. Bir de ben çok uzatınca pazarlığa dönüyordu, kısa net cümle + aynı sınırı sakin sakin tekrar etmek bizde daha toparladı. Zor ama birkaç gün tutarlı gidince çocuğun da deneye yanıla öğreniyor 🙂

Benim kızım 2,5 yaşındayken “hayır”ı duyunca sanki meydan okuma sanıyordu, sesimi yükseltince iyice kilitleniyordu. Bizde en çok işe yarayan şey, önce duygusunu adlandırmak oldu: “Çok istedin, kızdın, anlıyorum” deyip kuralı aynı sakinlikte tekrar edince bir süre sonra daha çabuk bırakmaya başladı. Bir de “hayır”ı uzatmadan, aynı cümleyi plak gibi tekrarlamak (pazarlığa girmemek) inadı beslemiyor gibi geldi. Dışarıda kriz çıkacaksa önceden “Şu kadar dakika sonra kalkıyoruz” diye küçük hazırlıklar yapmak da tansiyonu düşürdü 🙂

Biz de bu dönemi yaşadık; oğlum “hayır” duyunca sanki kontrol elinden gidiyor gibi panikleyip daha çok yapışıyordu. Doktorumuz “önce duyguyu adlandırın, sonra sınırı koyun” demişti; ben “İstediğini anlıyorum ama şimdi olmaz” deyip aynı cümleyi sakin sakin tekrar edince zamanla söndü. Bir de yasak yerine “ne yapabiliriz”i hemen gösterince (mesela çekmeceleri karıştırmasın diye kendi kutusunu hazırladım) ısrarın şiddeti azaldı. En önemlisi bir kere sınır koyduysam geri adım atmayınca o da daha çabuk kabullenmeye başladı 🙂

Benim oğlumda “hayır”ı duyunca sanki oyun zannedip daha da gaza gelme hali vardı; bizde en çok “kuralı önceden söylemek” işe yaradı. Mesela markete girmeden “Bugün oyuncak bakıyoruz ama almıyoruz” deyince içerideki ısrar biraz sönüyordu. Bir de aynı cümleyi sakince tekrar edip uzatmayınca (pazarlığa girmeyince) daha çabuk bırakıyordu, yoksa açıklama uzadıkça daha çok açık kapı arıyordu.

Benim küçük oğlan “hayır” duyunca sanki pazarlık kapısı açıldı sanıyordu, bizde en çok “tek cümlelik netlik + tekrar etmeme” işe yaradı. “Bunu alamıyoruz” deyip aynı şeyi 10 kere açıklayınca daha çok uzatıyordu; ben kısa söyleyip konuyu başka şeye çekince daha çabuk sönüyordu. Bir de mümkünse “yasak olanı” fiziksel olarak ortamdan kaldırmak (görmezse aklına daha az düşüyor) bizde ciddi fark ettirdi. 🙂