Çocuğum için ne zaman uzmana başvurmalıyım?

Ben iki çocukla şunu öğrendim: İçime sinmeyen bir şey 1-2 haftayı geçip günlük hayatını etkiliyorsa (uyku, iştah, oyun isteği, tuvalet düzeni gibi) bir uzmana görünmek beni hep rahatlattı. Büyük oğlumda konuşma biraz gecikmişti; doktorumuz “bekleyelim” demek yerine işitme kontrolü ve gelişim değerlendirmesi önerdi, erken adım atmak iyi geldi. Ateş uzun sürerse, nefes alışverişinde zorlanma, sürekli kusma/ishal, belirgin kilo kaybı ya da davranışta keskin değişim olursa hiç uzatmadan destek almak daha güvenli hissettiriyor. Benim için en net işaret şu: “Bu durum geçmiyor ve ben her gün bunu düşünür oldum” noktası 🙂

Benim oğlum 3 yaş civarı birden “duymuyor gibi” davranmaya başlamıştı, ben de inat sanmıştım ama okuldan da aynı geri bildirim gelince çocuk doktoruna uğradık; meğer kulakta sıvı birikimi varmış, basit bir takip ve tedaviyle düzeldi. Bir de yüksek ateş 3 günü geçtiğinde, nefes alışverişi hızlandığında ya da döküntüyle birlikte halsizlik olunca hiç beklemiyorum, çünkü evde “geçer” diye oyalanmak beni daha çok yormuştu. Gelişim tarafında ise konuşma/oyun becerilerinde belirgin gerileme, göz teması-iletişimde bariz azalma gibi şeyler olursa “izleyelim” demeden bir uzmana danışmak içimi rahatlatmıştı. Doktorumuz “anne sezgisi küçümsenmesin, gereksiz yere gelmek, geç kalmaktan iyidir” demişti. 🙂

Benim kızımda 2,5 yaşta konuşma bir anda gerilemiş gibi oldu; kelimeleri azaldı, daha çok hırçınlaştı. Birkaç gün “dönemsel” diye bekledim ama kreşte de fark edilince çocuk gelişimciye gittik, oyun içinde değerlendirip bizi rahatlattı. Genel olarak ani değişim (gerileme, aşırı içe kapanma, sürekli ağlama) varsa ve evdeki rutini bozuyorsa ben uzmana danışmayı erteliyorum, erken görüşmek içimi çok rahatlatmıştı 🙂

Benim oğlumda 18 ay civarı göz teması ve ismine dönme azalmıştı, “belki huydur” deyip uzatmadık; çocuk doktoru önce işitme ve genel gelişim taraması önerdi, içimiz rahatladı. Bir de yüksek ateş sonrası 2-3 gün toparlayamadığında, aşırı halsizlik ve susuzluk gibi şeyler varsa biz aynı gün mutlaka görüşüyoruz. Bana göre “alışılmadık bir değişiklik” ve özellikle geriye gidiş gibi hissettiren durumlar beklemeye gelmiyor, erken konuşmak insanı gereksiz kaygıdan da kurtarıyor 🙂

Benim kızım 4 yaşına doğru alt ıslatmaya yeniden başlamıştı ve gece kabusları artmıştı; önce “dönemsel” sandık ama birkaç hafta uzayınca çocuk doktoruna danıştık. Doktorumuz bazen idrar yolu, kabızlık ya da büyük bir değişim (taşınma, kardeş, okul) gibi şeylerin tetikleyebileceğini söylemişti; bizde kabızlık çıkmıştı, toparlayınca düzeldi. Benim için kırmızı bayrak; davranışın yeni başlaması, şiddetlenmesi ve çocuğun keyfini/uykusunu belirgin bozması oluyor. Böyle durumlarda randevu almak içimi rahatlatıyor 🙂

Benim oğlum 5 yaşındayken birden karın ağrısı şikayetleri başladı, özellikle sabahları okula giderken “midem bulanıyor” diyordu. İlk başta gaz/huysuzluk sandım ama ağrı okuldan kaçınmaya ve iştahının düşmesine bağlanınca çocuk doktorumuz “uzayan ve rutini bozan her şikayeti” değerlendirmek iyi olur demişti. Muayenede büyük bir şey çıkmadı ama biz hem beslenme düzenini toparladık hem de kaygı tarafını fark ettik; erken gitmek içimizi rahatlattı 🙂