Çocuğum yemek masasında oturmuyor

Bizde de aynıydı, oğlum masa görünce kaçıyordu 😅 Ben sandalyesini pencereye yakın çekip önce 5 dakika “oturup iki lokma” hedefi koydum, süreyi yavaş yavaş uzattım. Masada oyuncak yok kuralı koyunca ilk günler zorlandı ama rutin oturunca rahatladı; bir de birlikte sofrayı kurdurmak işe yaradı, “benim görevim var” diye daha hevesli oturdu. Çok aç bırakmadan, abur cuburu azaltınca da masaya ilgisi arttı.

Benim oğlum da bir ara masada duramıyordu, özellikle aç değilse kalkıp oyuncaklarına gidiyordu. Biz “masada sadece yemek” kuralını yumuşakça koyduk; oyun ve koşuşturma yemekten önce serbest, yemek başlayınca kısa bir oturma süresi. Önüne kocaman tabak koymak yerine minicik porsiyonlar ve kendi seçebileceği iki seçenek (yoğurt mu çorba mı gibi) daha iyi geldi. Bir de hep birlikte aynı anda oturunca bizi taklit etmeye başladı, biraz zaman aldı ama düzeldi 🙂

Benim kızım 2,5 yaş civarı masada duramıyordu; meğer sandalyede rahatsız oluyormuş, ayakları boşta kalınca kıpırdanıyordu. Altına minder koyup ayaklarına basacak bir destek ekleyince belirgin şekilde sakinleşti. Bir de sofradan önce enerjisini atsın diye 10 dakika “koş-zıpla” gibi minik hareket oyunu yaptırınca daha kolay oturdu 🙂

Benim oğlum 3 yaşındayken masada oturmak ona “zorunluluk” gibi geliyordu, o yüzden iyice direniyordu. Biz bir süre sofrayı yerde küçük piknik sofrasına çevirdik, tabak-çatalı da onun seçmesine izin verdik; kontrol hissi gelince daha sakin oturdu. Bir de yemekten önce 10 dakika koşturma/oyun enerjisini atınca masada kalma süresi kendiliğinden uzadı 🙂

Biz de bunu 4 yaş civarı yaşadık; meğer sorun masadan çok “bekleme süresiymiş”. Ben yemek hazır olmadan kimseyi masaya çağırmadım, servis de küçük porsiyonlarla hızlıca geldi; kalkıp dolaşsa bile peşinden tabakla gitmedim, masaya dönünce devam etti. Bir de masada tek bir “minik görev” verdim (peçete dağıtmak gibi), kendini dahil hissedince daha uzun oturdu 🙂

Benim kızım 3 yaşındayken masada oturmamak aslında “kontrol bende olsun” tepkisiydi. Biz tabak yerine ortaya küçük paylaşmalıklar koyup (yoğurt, peynir, domates gibi) kendi seçip almasına izin verince masada kalma süresi uzadı. Bir de ilk 10 dakikada kimse “hadi ye” demeyince ortam rahatladı, sohbet akınca kendiliğinden oyalanıyordu 🙂 Çok yavaş düzeldi ama zorla oturtmaya çalışmadıkça daha az çatışma yaşadık.