Çocuklarda abur cubur isteğiyle nasıl baş ediyorsunuz?

Ben iki çocukta da bunu yaşadım; evde abur cuburu tamamen yasaklayınca daha çok takılıyorlardı. Biz “haftada 1 gün seçme hakkı” yaptık, diğer günlerde de erişimi zorlaştırdım (göz önünde yok, alışveriş listesinde yok). Atıştırmalık diye yoğurt, meyve, ev yapımı kek/kurabiye koyunca “bir şey yiyim” ihtiyacı da sakinledi 😊 Bir de açken markete sokmamaya çalıştım, açken her şey cips gibi görünüyor.

Benim oğlan markete girince çikolata rafına mıknatıs gibi yapışıyordu 😅 Bizde işe yarayan şey “göz önünde yoksa akılda da az” oldu; evde kolay erişilen yerde tutmamaya başladım, dolabın üst rafına kaldırdım. Bir de akşamüstü açlık basınca abur cubura abanıyordu, o saate yoğurt-meyve ya da evde yaptığım küçük yulaflı toplar koyunca isteği belirgin azaldı. “Tamamen yasak” havası vermeden, paketli yerine alternatif sununca daha az inatlaştı.

Benim kızım da abur cubur deyince gözleri parlıyordu; biz “önce karnımızı doyuralım, sonra canın hâlâ istiyorsa küçük bir tadım” kuralını koyduk. Çantamda hep alternatif taşıyorum: kuru meyve, ceviz-fındık, evde yaptığım yulaflı kurabiye gibi; dışarıda isteği gelince elim boş yakalanmıyorum 🙂 Bir de paketi ona vermek yerine tabağa az koyup kaldırınca, “bitmezmiş” algısı oluşmuyor ve daha az takılıyor. Bizde özellikle akşamüstü açken kriz artıyordu, o saatlere yoğurt-meyve gibi ara öğün eklemek epey rahatlattı.

Benim oğlum 4 yaş civarı özellikle akşamüstü “bir şeyler çıtır” diye tutturuyordu, biz de atıştırmalığı planlı hale getirdik: okul dönüşü mutlaka yoğurt+meyve ya da peynirli tost gibi bir ara öğün verince abur cubur talebi baya azaldı. Bir de “paketli yerine ev yapımı” taktiği işe yaradı; evde patlamış mısır (az yağlı) ya da fırında elma dilimi yapınca kendini ödül gibi hissetmiyor. Doktorumuz “tamamen kesmek yerine porsiyonu ve sıklığı yönetmek daha sürdürülebilir” demişti, ben de onu benimsedim. Arada dışarıda dondurma/çikolata yediğinde de olay büyümüyor, çünkü evde rutini biliyor 🙂

Benim kızım okuldan gelince şekerleme diye tutturuyordu, biz de “abur cubur yerine benzer alternatif” işine girdik. Evde patlamış mısır (az yağlı), ev yapımı meyveli yoğurt ya da fırında tarçınlı elma hazırlayınca çıtır- tatlı ihtiyacı epey azaldı. Bir de paketli bir şey isteyince “en küçük boy” alıp tabağa koyuyorum, paketi eline verince ipin ucu kaçıyordu 🙈

Benim oğlumda “abur cubur” isteği çoğu zaman can sıkıntısından geliyordu, bunu fark edince işi oyunlaştırdım. Mutfakta “atıştırmalık tabağı” hazırlayıp 3 renk kuralı koyduk: bir meyve, bir süt ürünü, bir de küçük bir “keyiflik” (1-2 kare bitter gibi) 😌. Böyle olunca yasak hissi azaldı, o da kendini kontrol etmeyi daha kolay öğrendi. Bir de paketli şey alacaksak asla aç karnına markete girmemeye dikkat ediyoruz.