Çocuklarda porsiyon ayarı nasıl yapılmalı?

Benim oğlan 3 yaşındayken porsiyon işini “küçük tabak”la çözdük; büyük tabağa koyunca gözünde büyüyüp daha başlamadan bıkıyordu. Doktorumuz, çocuğun açlık-tokluk sinyaline güvenip “bir-iki kaşık daha” baskısını azaltın demişti, biz de öyle yapınca daha dengeli yemeye başladı. Ben genelde az koyup isterse ekliyorum; böylece hem israf olmuyor hem de tabağı bitirme stresi yaşamıyor 🙂

Benim kızımda porsiyon ayarı en çok “kendi seçsin” deyince düzeldi; yemeği ortaya küçük kaselerde koyup tabağına az az almasına izin verdim, bitince bir kaşık daha ekledik. Bir de avuç içi kuralı gibi düşündüm: Et/köfte kadarını kendi avucu, pilav-makarna gibi şeyleri de bir küçük çay bardağı ölçüsünde tutunca gözüm de gönlüm de rahat etti. Çok acıkmadığı günler yarım porsiyonla başlayıp zorlamadım, ertesi öğünde zaten dengeliyor gibiydi 🙂

Benim oğlumda porsiyon işini “zaman” belirledi diyebilirim; çok acıkınca gözü doymaz gibi oluyordu, o yüzden ara öğünü hafif tutup ana öğüne daha dengeli geçince tabakta daha tutarlı kaldı. Evde kuralımız şu: tabağa önce 2-3 kaşık koyuyorum, bitirirse bir tur daha ekliyorum; böylece hem israf olmuyor hem de “bitirmek zorundayım” baskısı oluşmuyor. Bir de protein-sebze-karbonhidratı tek tabakta karıştırınca (yan yana küçük bölümler gibi) daha kolay ayarladık, sadece makarnaya yüklenme azaldı 🙂

Benim kızım 5 yaşında, porsiyon işini biz “el ölçüsü” gibi pratiklerle oturttuk: et/tavuk köftesi kendi avucu kadar, pilav-makarna yumruğu kadar, sebze de tabağın yarısı gibi düşününce gözüm de kafam da karışmıyor. Bir de önce çorba/yoğurt gibi daha doyurucu ama hafif şeylerle başlayınca ana yemekte abartmadan bırakabiliyor. Bazen büyüme atağında iki kat yediği oluyor, o günlerde kısmak yerine ertesi gün dengelenmesine izin veriyorum 🙂

Benim kızım 4 yaşındayken porsiyonları “tek seferde doldurma” yerine iki tur mantığıyla ayarlayınca daha rahat ettik; önce tabağa az koydum, bitirirse kendisi tekrar istedi. Evde bir de “yarım kuralı” uyguluyorduk: yeni bir yemekse önce yarım porsiyon, sevdiğini görünce tamamlıyorduk. Doktorumuz da “çocuk bazen bir öğünde az yer, diğerinde kapatır” demişti, ben de gün geneline bakıp takılmamaya çalıştım 🙂

Ben iki çocukta da “tek tabak her şey” yerine bölmeli tabakla daha iyi denge yakaladım; sebze, protein ve yoğurdu ayrı görünce hem gözleri korkmadı hem de ne kadar yediğini ben daha net takip ettim. Bir de masada ekmek/kraker gibi doyuran şeyleri en sona bırakınca ana yemekten gerçek porsiyonunu daha rahat aldı. Bizde “iki lokma kuralı” vardı; tadına baksın yeter, zorlamayınca zamanla porsiyonunu kendi ayarlamayı öğrendi 🙂