Eğitici oyuncaklar gerçekten işe yarıyor mu?

Benim oğlumda “eğitici” diye aldıklarımızın çoğu ilk hafta cazip geldi, sonra asıl işi evdeki tencere kapakları devraldı 🙂 Ama gerçekten işe yarayanlar, tek bir şeyi dayatmayan oyuncaklar oldu; mesela bloklar, mıknatıslı parçalar ve tahta puzzle’lar hem ince motoru hem de dikkatini toparlamaya yardımcı oldu gibi hissettim. Işıklı-sesli olanlar ise daha çok oyaladı, öğrenme kısmı bizim birlikte oynayıp konuşmamızla geldi. Yani bence oyuncaktan çok, onunla nasıl oynadığımız fark yaratıyor.

Ben biraz “eğitici” etiketine değil, oyuncakla ne kadar oynandığına bakıyorum. Benim kızımda en çok işe yarayanlar basit bloklar ve mıknatıslı şekiller oldu; aynı oyuncakla hem ince motoru hem de sabrı çalıştı sanki. Işıklı-sesli olanlar bizde daha çok “basıp geçme” oyuncağına döndü, etkileşim az olunca çabuk sıkıldı. Bir de beraber oynayınca gerçekten değer kazanıyor, tek başına bırakınca çoğu bir köşede kalıyor 🙂

Ben “eğitici” oyuncakların tek başına mucize yaratmadığını, ama doğru zamanda doğru şekilde sunulunca işe yaradığını gördüm. Bizde en çok fayda eden şey, oyuncaktan çok günlük rutin: aynı yapbozu her gün 5 dakika birlikte yapınca oğlumun dikkat süresi fark edilir şekilde uzadı. Sesli-ışıklı oyuncaklar ise bir süre sonra daha çok oyalama aracı gibi kaldı, sakin oyuncaklar (eşleştirme kartları, basit puzzle) daha kalıcı oldu 🙂

Ben Zeynep, iki çocuk annesiyim; bizde “eğitici” oyuncaklar ancak yetişkin eşliği olunca anlamlı oldu. Kızımda sesli-ışıklı oyuncaklar tek başına pek bir şey katmadı ama ahşap yapboz ve eşleştirme kartlarını birlikte oynayınca dikkat süresi belirgin uzadı. Bir de oyuncak sayısını azaltınca, aynı oyuncakla daha yaratıcı oynamaya başladı; sanki “az ama döndürerek” daha iyi geldi 🙂

Ben Aslı, 3 yaş oğlan annesiyim; bizde “eğitici” diye alınan tabletimsi oyuncaklar çabuk sıkıyor ama açık uçlu şeyler daha çok işe yaradı. Mesela peg board (çivili pano) ve büyük düğme geçirme seti hem ince motoru hem de sabrı epey destekledi, oturup kendi kendine oyalanabildi. Doktorumuz da “tek doğru oyuncak yok, çocuğun aktif yaptığı oyun daha değerli” demişti; o yüzden ben etiketine değil, tekrar tekrar oynanıyor mu ona bakıyorum 🙂

Ben Elif, 4 yaş kız annesiyim; bizde “eğitici” diye alınanların en işe yarayanı aslında set değil, günlük rutine karışanlar oldu. Mesela hikâye küpleri ve kuklalarla oynayınca hem kelime haznesi açıldı hem de duyguları anlatması kolaylaştı. Şekil-eşleştirme gibi tek doğruyu isteyen oyuncaklar bir süre sonra sıkarken, “sen uydur” alanı bırakanlar daha uzun ömürlü çıktı. Doktorumuz da “oyuncağın kendisi değil, oyun kurma” demişti, ben gerçekten onu yaşadım 😊