Ek gıdada tuz–şeker konusu nasıl ilerliyor?

Benim oğlanda 1 yaşına kadar tuz-şeker eklemedim, ilk başlarda sebzelerin kendi tadına alışsın istedim. Tatlı ihtiyacı olunca meyveyi püre yapıp yoğurtla karıştırdım, kurabiye falan vermedim; evde biz de yemekleri tuzsuz pişirip sonradan kendimize ayrı tuzladık. Doktorumuz “paketli gıdalardaki gizli tuza/şekere daha çok dikkat edin” demişti, ben de etiket bakmadan bir şey almamaya çalıştım 🙂

Bizim evde ek gıdaya geçince tuz-şekeri tamamen kesmek yerine “gizli kaynaklara” dikkat ettim; peynir, zeytin, ekmek gibi şeyleri çok geç verdim ya da suda bekletip öyle sundum. Kızım ilk başta tatsız buldu ama birkaç hafta sonra sebzenin, etin kendi aromasını ayırt etmeye başladı. Tatlı tarafında ben şeker koymadım; tarçın, vanilya (çok az) ve olgun muzla kıvam/tat yakaladım, ara sıra yoğurda rendelenmiş elma ekledim 🙂

Ben ikinci çocuğumda “tuz-şeker yok” kuralını daha esnetmeden, ama tat artırmayı başka yollarla yaptım: yemeklere kimyon, nane, tarçın gibi hafif baharatları çok az ekledim, sebzeyi fırınlayıp doğal aroması artsın diye uğraştım. Evdeki büyükler “bir tutamdan ne olacak” deyince de doktorumuz “alışkanlık kısmı daha önemli” demişti, ben de olabildiğince sade tuttum. Tatlı olarak da bal-pekmez işine hiç girmedim, yoğurda muz/armutla kıvam verince bizimkine yetiyordu 🙂

Benim kızım ek gıdaya geçince tuz-şeker eklemedim ama aile sofrasında pişen yemekten ayırıp onun kısmını sade tuttum; bizimkiler alışınca herkesin tuzu da azaldı. Tatlı tarafında “bisküvili-muhallebili” şeylere hiç girmedim, canı tatlı ister gibi olunca yoğurdun içine muz ezip verdim, bazen de fırında elma. Doktorumuz “damak tadı erken şekilleniyor, ne kadar geç tanışırsa o kadar iyi” demişti, o motivasyonla ilerledim 🙂

Benim oğlumda ilk aylarda hiç tuz-şeker koymadım, tadı güzelleştirmek için daha çok pişirme yöntemini değiştirdim; sebzeyi fırınlayıp ezince kendi tatlılığı çıkıyor. Yoğurda meyve karıştırmak yerine bazen meyveyi ayrı verip yoğurdu sade tuttum, tat eşiği yükselmesin diye. Dışarıda bir şey deneyeceksek de “paketli atıştırmalık” yerine evde yaptığım yulaflı muzlu minik kek gibi şekersiz alternatiflere yöneldim 🙂

Ben biraz “kademeli geçiş” yaptım; ilk 10-11 ay evde pişen her şeyi tamamen tuzsuz hazırladım, dışarıda yediklerimizde ise onun tabağını ayrı tuttum. Şeker hiç eklemedim, tatlı niyetine de irmik/yoğurt karışımına sadece muz ya da rendelenmiş elma koyuyordum. Doktorumuz “damak tadı oluşuyor, acele etmeyin” demişti; gerçekten tuzsuz yemeğe alışınca sonradan tuzlu şeyleri zaten fazla istemedi 😊