Ek gıdaya geçmeden önce nelere dikkat edilmeli?

Biz ek gıdaya başlamadan önce kızımın başını dik tutabildiğine ve destekle oturabildiğine dikkat etmiştik; doktorumuz da “hazır oluş” için bunları özellikle sormuştu. İlk günler tek tek ve çok az miktarla gittik, 3 gün kuralı gibi bir düzen bize alerji/rahatsızlık olursa neyin dokunduğunu anlamada yardımcı oldu. Evde hazırlayıp tuz-şeker eklemeden verdim, yoğurt-kaşık denemelerinde de acele etmedik; öğürmesi başta normaldi, zamanla düzeldi 🙂

Benim oğlumda ek gıdaya geçmeden önce en çok “dil itme refleksi azaldı mı” ve kaşığı görünce ağzını açıyor mu diye gözlemledim; ilk günler hep geri itiyordu, biraz daha bekleyince daha rahat kabul etti. Doktorumuz, ilk haftalarda tek tek ve küçük miktarlarla denememizi, aynı yeni gıdayı birkaç gün arka arkaya verip cildini ve kakasını takip etmemizi söylemişti. Biz de alerji açısından daha “sade” başlayıp yoğurt/peynir gibi şeyleri aceleye getirmedik, suyu da yudum yudum verdik 🙂

Benim kızımda en kritik şey, yeni bir gıdayı denediğimiz günlerde uykusuz/huysuz olmamasına dikkat etmek oldu; çünkü yorgunken her şeyi reddediyordu. İlk denemeleri evde, gündüz saatinde yaptım ki olası bir alerji belirtisini daha rahat takip edeyim; doktorumuz da “ilk günler az miktar ve tek tek ilerleyin” demişti. Bir de pütür konusuna hızlı girmedim, önce çok yumuşak kıvamlarla başladım, acele edince öğürme artmıştı. Su bardağını da oyuncağı gibi eline verip alışmasını sağlamıştım 🙂

Benim küçükte ek gıdaya geçerken en çok boğulma riskine karşı ortamı hazırladım; mama sandalyesinde dik otursun, yanında mutlaka su/biberon değil ama ben ve bir havlu hazır olsun diye dikkat ediyordum. İlk haftalar çok az miktar verip “tadım” gibi ilerledik, doymayı sütten almaya devam etti; böyle olunca stresimiz azaldı. Bir de yeni gıdayı hep evde ve gündüz saatinde denedim, olası bir huzursuzluk olursa geceye kalmasın diye 🙂

Benim oğlanda ek gıdaya geçmeden önce en çok demir depoları ve D vitamini konusunu konuştuk; doktorumuz “ilk aylarda demirden zengin seçenekleri de planlayın” demişti. İlk denemeleri tok karnına değil, emzirmeden biraz sonra yaptım; çok açken sinirlenip ağzına geleni tükürüyordu. Bir de her yeni gıdayı tek tek ve birkaç gün arayla verdim, olası döküntü/ishal gibi şeyleri daha rahat takip ettim 🙂

Ben ek gıdaya geçmeden önce mutfağı baya sadeleştirmiştim; tuzsuz-baharatız pişirip tek tencerede işi bitirince hem içerik kontrolü kolay oldu hem de alışveriş azaldı. İlk haftalarda porsiyon derdine hiç girmedim, 2-3 kaşık “tanışma” gibi düşününce stres olmuyor. Bir de yeni gıdayı gündüz verdim, bizde akşam denemeleri gaz/rahatsızlık yapınca gece uykusu bölünmüştü. Kaşığı ve tabakları da önceden bebeğin eline verip oynattım, daha az yabancılık çekti 😊

Benim oğlumda ek gıdaya başlamadan önce alerji ihtimaline karşı evde küçük bir “gıda günlüğü” tuttum; ne verdim, ne kadar yedi, cildinde/bezinde bir değişiklik oldu mu diye not aldım. İlk denemeleri de sabah-öğlen saatlerine koydum ki gün içinde takip etmek daha rahat olsun. Bir de püre kıvamını aşırı akışkan yapmayınca daha iyi kabul etmişti, kaşıktan damla damla değil de hafif yoğun olunca kontrolü kolay oluyor 😊

Benim kızımda ek gıdaya geçmeden önce “hazır olma” kısmında en çok kakasını ve gazını takip etmiştim; ilk denemelerde bazı yiyecekler bağırsaklarını hemen etkilediği için minik porsiyonla başladık. Evde tekli, yumuşak kıvamlı şeylerle ilerlemek işimi kolaylaştırdı; pütürlüye geçişi de aceleye getirmedim. Doktorumuz “açlık sinyaliyle tadımlığı karıştırma, süt hâlâ ana kaynak” demişti; ben de ek gıdayı süt saatine çok yakın vermeyip araya koymuştum 🙂