Ekransız zaman geçirmek için neler yapıyorsunuz?

Benim oğlan ekran istemeye başlayınca “kutudan oyun” yaptım: eski bir karton kutunun içine legoları, mandalları, kaşıkları koyup hazine avı gibi oynuyoruz. Bir de mutfakta beraber hamur yoğurup şekil veriyoruz, hem oyalanıyor hem de sakinleşiyor 🙂 Akşamüstü kısa yürüyüş + yaprak/taş toplama da bizde çok işe yaradı; eve gelince topladıklarımızla kolaj yapıyoruz.

Benim oğlum ekran isteyince “ev işi oyunu”na çeviriyorum: çorap eşleştirme, bezle masa silme, sprey şişeye su koyup cam “temizleme” gibi. Bir de masaya tepsi koyup içine irmik döküyorum, parmağıyla şekiller çiziyor; hem sakinleşiyor hem oyalanıyor 😊 Son zamanlarda en çok “hikâyeyi birlikte uydurma” işe yaradı, ben bir cümle söylüyorum o devam ettiriyor.

Benim kızım ekrana takılmaya başladığında “duyusal tepsi” hazırlıyorum: bir kaba pirinç ya da makarna koyup içine küçük kaplar, kepçe, oyuncak hayvanlar saklıyorum; bayağı oyuna dalıyor. Bir de banyoda köpükle “berber salonu” kuruyoruz, oyuncakları yıkayıp tarıyor, zaman nasıl geçiyor anlamıyor 😊 Akşamları da gölge oyunu yapıyoruz; lambayı duvara tutup ellerimizle hayvan şekilleri çıkarınca ekran hiç aklına gelmiyor.

Benim kızım ekran diye tutturunca “hikâye zarları” yapmıştım; küçük kâğıtlara güneş, kedi, tren gibi çizip kavanoza atıyoruz, sırayla çekip uydurma masal anlatıyoruz. Bir de evde mini “engel parkuru” kuruyorum: yastıkların üstünden atlama, sandalyelerin altından sürünme, bantla yere çizgi yapıp üzerinde yürüme gibi. Enerjisini boşaltınca ekran isteği de biraz hafifliyor bizde 🙂

Benim oğlum ekran isteyince “mini parkur” kuruyoruz; yastıkların üstünden atlama, ipten çizgi çekip üstünde yürüme, sandalye altından sürünme gibi. Bir de müzik açıp “dur-oyna” yapıyoruz, müzik durunca heykel oluyor 😄 Enerjisini atınca ekranı daha çabuk unutuyor.

Benim kızım ekran isteyince “postacı oyunu” oynuyoruz; evdeki odalara küçük notlar saklıyorum, o da çantasıyla dağıtıyor. Arada “pazar kurma” yapıyoruz, oyuncaklara fiyat etiketi yapıştırıp bozuk para yerine fasulye tanesiyle alışveriş yapıyor. Bir de en çok hamurdan “harf fabrikası” seviyor; adının harflerini yapıp yan yana dizince baya oyalanıyor 🙂

Bizde ekran isteği kabarınca “renk avı” yapıyoruz; “evde 5 tane mavi şey bul” deyip topluyor, sonra onları boyutuna göre diziyoruz. Bir de bantla yere yollar yapıştırıp oyuncak arabalarla “trafik polisi” oluyor, ben de yayayım diye rol yapıyorum 😄 Bu tarz küçük görevli oyunlar hem oyalanıyor hem de kendi kendine devam ettirebiliyor.

Benim oğlum ekrana kayınca “mutfak orkestrası” yapıyoruz; tencere-kapak, tahta kaşık, pirinç dolu kavanozla ritim tutup şarkı uyduruyoruz 😊 Bir de “çizgi film sahnesi” gibi değil, “radyotiyatro” gibi oynuyoruz: ben anlatıcı oluyorum, o karakterlerin seslerini çıkarıyor. Doktorumuz da “ekran yerine ritim ve taklit oyunları çok iyi yoruyor” demişti, bizde gerçekten işe yaradı.