Emzirme döneminde uyku eksikliğiyle nasıl baş ediyorsunuz?

Benim oğlum yenidoğanken gece 2-3 saatte bir uyanıyordu, ben de “geceyi kurtarmaya” çalışmak yerine gündüz 20-30 dakikalık mini uykularla toparlamaya başladım. Doktorumuz kafeini öğleden sonra azaltmamı söylemişti; gerçekten gece dalmayı kolaylaştırdı. Bir de emzirme köşesini hazır tutmak (su, atıştırmalık, yedek bez) gece uyanmalarını daha az yorucu yapıyor. Ev işi kısmında da biraz saldım, o dönem öncelik sadece ben ve bebekti 🙂

Benim kızım ilk 3 ay geceleri çok bölünüyordu, ben de kendimi “ev toparlanacak” diye yormayı bırakıp emzirmeyi mümkün olduğunca yatakta, loş ışıkta yaptım; tamamen uyanmadığım için daha az dağılıyordum. Kafeini öğleden sonra kesince gece tekrar uykuya dönmem kolaylaştı, bir de duş yerine bazen sadece yüzümü yıkayıp kısa nefes egzersizi yapıyordum. Eşimle iş bölümü yaptık; ben emzirirken o alt değişimini üstlenince gecenin yükü biraz hafifledi 🙂

Ben lohusalıkta uykusuzluktan en çok “her şeye yetişme” baskısı yoruyordu; o yüzden bir süre misafir, telefon, gereksiz işleri tamamen kestim. Gece emzirmeleri için başucuma su, küçük atıştırmalık ve yedek tişört koyup kalk-kalk işini azalttım, uyanınca da saate bakmamaya çalıştım; psikolojik olarak daha az geriliyordum. Bir de mümkünse haftada birkaç gün eşim sabah 1-2 saat bebeği alıp gezdiriyordu, ben o arada tek parça uyuyunca insan gibi toparlıyordum 🙂

Benim oğlumda uykusuzluğu en çok hafif ama sık atıştırmalıklar ve su tüketimi etkiliyordu; gece emzirirken yanıma kuruyemiş, yoğurt gibi şeyler koyup kan şekerim düşünmesin diye küçük küçük yerdim. Doktorumuz “kafeini öğleden sonra kes, uykun daha derin olur” demişti; ben de kahveyi sabaha çekince gece tekrar uykuya dönmem kolaylaştı. Bir de herkes “sessizlik olsun” derken ben düşük seste beyaz gürültü açınca hem ben hem bebek daha az irkiliyorduk 🙂

Ben ikinci bebeğimde uykusuzluğu en çok “gece uyanınca tam açılıp geri dönememek” artırıyordu. O yüzden gece emzirmelerinde telefonu hiç elime almamaya, ışığı iyice kısık tutmaya başladım; beyin uyarılmayınca tekrar uykuya dalmak kolaylaştı. Bir de akşamüstü 10 dakikalık duş + saçları toplayıp yatağa hazır girmek bile gece bölünmelerinde yükü azalttı. Doktorumuz da “kafeini öğleden sonra kes, suyu gün içine yay” demişti, gerçekten fark etti.

Ben ilk aylar uykusuzluğu en çok “emzirirken kasılıp kalmak” yüzünden yaşıyordum; omuzlarım taş gibi oluyordu. Bir emzirme yastığı ve belime ince bir yastık koyup, ayaklarımı da yükseltince hem daha rahat ettim hem emzirme bitince daha hızlı uykuya döndüm. Doktorumuz da “gece ışığı mümkünse çok loş tut, vücut uyanık moda geçmesin” demişti, ben de küçük bir gece lambasıyla idare ettim 🙂