Evde oynanabilecek basit oyun önerileri

Benim oğlanla en çok “hazine avı” oynuyoruz; evde 4-5 eşyayı saklayıp küçük ipuçları veriyorum, hem hareket ediyor hem dikkat toparlıyor. Bir de yere bantla çizgi yapıp “denge yolu” kuruyoruz, üstünden düşmeden yürümeye çalışıyor; enerjiyi güzel atıyor 🙂 Sessiz zamanlarda ise çorap eşleme oyunu var, çamaşır sepetinden çiftleri bulmak hem eğlenceli hem sorumluluk gibi geliyor. Bizde kutu/kolilerden “market” kurma da çok tuttu; alışveriş listesi yapıp rol oyunu oynayınca sohbeti ve sosyal dili bayağı açıldı.

Ben evde “duygu zarları” yapmıştım; kartona basit yüz ifadeleri çizip atıyoruz, gelen duyguyu mimikle anlatıp kısa bir hikâye uyduruyoruz. Benim kızım özellikle “şaşkın” çıkınca kahkahaya boğuluyordu, sosyal beceri açısından da işe yaradı. Bir de yastıklardan “ada” yapıp müzik durunca sadece adalara basma oyunu oynuyoruz, hem denge hem sıra bekleme çalışıyor 🙂

Bizim evde çok tutan oyun “renkli görev kartları” oldu; küçük kâğıtlara “kırmızı bir şey bul”, “yuvarlak bir şey getir”, “yumuşak bir şeyi kokla” gibi görevler yazıp sırayla çekiyoruz. Hem kategorileme yapmayı öğreniyor hem de evi dağıtmadan mini bir keşfe dönüşüyor. Bir de “sessiz film” oynuyoruz; ben hayvan ya da meslek canlandırıyorum, oğlum tahmin edince sıra ona geçiyor, sosyal becerilere de iyi geldi bizde 😊

Benim oğlumla “çamaşır mandalı oyunu” çok eğlenceli oluyor; mandalları bir sepete atıp renklerine göre başka sepete topluyoruz, bazen de her mandalı takınca bir hayvan sesi çıkarıyoruz 😊 Bir de “ev içi bowling” yapıyoruz: pet şişeleri dizip yumuşak bir topla devirmeye çalışıyor, hem kaba motor hem de sıra bekleme çalışıyor. Son zamanlarda “hikâye torbası” yaptım; bir bez torbaya 6-7 minik eşya koyup sırayla çekiyoruz, çıkan eşyayla minicik bir hikâye kuruyoruz.

Bizim evde “şef oyunu” çok seviliyor; mutfak gereçlerini oyuncak gibi kullanıp ben müşteri oluyorum, kızım menü hazırlayıp sipariş alıyor. Sonra “sipariş kartı” diye küçük kâğıtlara çizimler yapıp doğru tabağa/tepsiye koyma kısmı var, hem rol yapma hem eşleştirme oluyor. Doktorumuz da sembolik oyunun dil gelişimini desteklediğini söylemişti, o yüzden ara ara bu oyunu çeviriyoruz 😊

Biz evde “gölge tiyatrosu” yapıyoruz; telefonu fener yapıp duvara tutuyorum, ellerimizle hayvan gölgeleri çıkarıp mini hikâyeler uyduruyoruz. Benim kızım bir süre sonra “şimdi kedi konuşsun” diye karakterleri kendi yönetmeye başladı, hem hayal gücü hem sırayla konuşma çok güzel gelişti. Işığı biraz kısınca daha kolay şekil çıkıyor, bir de duvara yakın tutunca gölgeler büyüyor 🙂