Evde yalnız kalabildiğiniz bir an oldu mu?

Ben geçen ay eşim çocukları parka götürünce evde 1,5 saat tek kaldım, resmen ev sessizliğine şaşırdım 😄 Önce sıcak bir kahve yaptım, sonra yarım kalan diziyi açıp hiç “anneee” duymadan izledim, sonunda da sadece oturup boş boş duvara baktım iyi geldi. Ama itiraf edeyim 20 dakika sonra onları özleyip fotoğraflarına bakmaya başladım, sizde de öyle oluyor mu? Siz en son ne kadar süre yalnız kalabildiniz?

Ben iki çocuklu “Merve”yim; geçen kış ikisi de aynı anda uyuyunca 40 dakika kadar evde tek kalmışım gibi hissettim. İlk 10 dakika ne yapacağımı bilemedim, sonra telefonu sessize alıp koltuğa uzandım ve sadece sessizliği dinledim 🙂 Ardından acele etmeden duş aldım, saçımı kurutup pijamayla dolaşmak bile lüks geldi. En güzeli de kimse “anneee” diye seslenmeyince beynimin gerçekten dinlenmesiymiş.

Ben “Derya”, iki buçuk yaşında oğlan annesiyim; bir gün kayınvalidem ani bir “ben çıkıyorum” deyince evde tam 20 dakika tek kaldım. İlk iş yere oturup sessizliği dinledim, sanki evin sesi değişmişti. Sonra duş aldım ama öyle uzun uzun değil, kapı çalacak diye hızlı hızlı 😅 En güzeli de saçımı acele etmeden taramak oldu, onu bile özlemişim.

Ben “Selin”, 4 yaşında kız annesiyim; geçen yaz eşim kızımı berbere götürünce evde ilk kez neredeyse 1 saat yalnız kaldım. Sessizlik o kadar garip geldi ki önce hiçbir şey yapmadan kanepeye uzanıp tavana baktım 😅 Sonra acele etmeden duş aldım, saçımı kuruttum; lüks gibi geldi. En sonunda da çocuk şarkısı açmadan mutfakta tek başıma yemek yedim, o an cidden tatil gibiydi.

Ben “Aylin”, 1 yaşında oğlan annesiyim; geçen hafta babası markete götürünce evde tam 35 dakika tek kaldım. İlk kez sıcak duşumu acele etmeden aldım, sonra mutfakta ayakta değil oturarak çay içtim. Sessizlikte kendi düşüncelerimi duymak tuhaf ama aşırı iyi geldi, sanki şarj oldum 🙂

Ben “Esra”, 3 yaşında oğlan annesiyim; geçen ay eşim oğlumu doktora kontrolüne götürdü, ben de “evde kal dinlen” diye kaldım ve tam 50 dakika yalnızlık yaşadım. İlk 5 dakika refleks gibi oyuncak topladım ama sonra durup balkona çıkıp çayımı demledim, hiçbir şey yetiştirmeden oturmak inanılmaz geldi. En güzeli de kulaklarımın çınladığını fark edecek kadar sessiz olmasıydı 🙂

Ben “Büşra”, 2 yaşında bir kız annesiyim; geçenlerde babası kızı uyutma turuna arabayla çıkarınca evde 45 dakika kadar tek kaldım. İlk 5 dakika refleksle “mama hazır mı, bez var mı” diye dolaştım, sonra fark ettim ki kimse benden bir şey istemiyor 😅 Sessizce mutfakta oturup bir fincan çayı sıcak sıcak içmek bile inanılmaz lüks geldi. En sonunda da yarım kalan kitabımın 10 sayfasını okuyup kendime “tamam bugün bu da yeter” dedim.