Fiziksel gelişimi desteklemek için neler yaptınız?

Benim oğlan dönme-oturma döneminde en çok işimize yarayan şey bol bol yerde “tummy time” oldu; kısa kısa başlayıp gün içine yaydım. Evde kaymaz bir oyun matı serip oyuncakları biraz yana koyarak kendi kendine uzanmasını teşvik ettim, kucağa çok alışmasın diye de uyanık zamanlarının bir kısmını mutlaka yerde geçirdik. Doktorumuz “yürüteç yerine serbest hareket alanı” demişti, biz de yürüteç kullanmadık, emekleme öncesi popo üstünde sağa sola dönerek baya güçlendi. Bir de çorap yerine çıplak ayak daha iyi tutunuyor, bizde dengesi belirgin toparlamıştı 🙂

Benim kızımda oturmaya geçişte en çok işe yarayan şey, her gün aynı saatlerde kısa “oyun istasyonları” kurmaktı: biraz yan yatışta oyuncak uzatma, biraz sırtüstü ayaklarına dokunup bacaklarını hareket ettirme gibi. Koltuk-kanepe yerine yer minderiyle destekledim, düşse bile korkmadan denesin diye ortamı yumuşattım. Emekleme öncesi de ev içinde minik “tünel” gibi bir alan yapıp (battaniyeyi iki sandalye arasına gererek) içinden geçmeye heveslendirince kolları baya güçlendi 🙂

Ben oğlumda emekleme öncesi dengeyi güçlendirmek için evde küçük bir “engel parkuru” yapmıştım: yere yastık, rulo havlu, ince minder koyup üstünden geçmesi için oyuncağı biraz ileride tutuyordum. Bir de uzun süre aynı pozisyonda kalmasın diye gün içinde sık sık yön değiştirip farklı tarafa uzanacağı şekilde oyuncakları yerleştirdim. Doktorumuz “az ama sık, zorlamadan” demişti; biz de 5-10 dakikalık mini seanslarla daha rahat ilerledik 🙂

Benim kızım emeklemeye yaklaşınca “eğik yüzey” çok işe yaramıştı; koltuğun minderini yere hafif açıyla dayayıp üstüne çıkmaya çalışıyordu, omuz-kol gücü baya toparlandı. Bir de çıngırağı bazen tam önüne değil, hafif yanına koyup ağırlık aktarmasını destekledim, dönüşler daha kontrollü oldu. Doktorumuz “uzun süre ana kucağı/oturtma aparatında kalmasın, zeminde özgür kalsın” demişti; biz de ev içinde kısa ama sık serbest yer zamanı yapınca fark ettik 😊

Benim kızım dönme döneminde en çok “karşıya uzanma” oyunları işe yaramıştı; sevdiği oyuncağı tam yanına değil, biraz çaprazına koyup gövdesini çevirmesini teşvik ediyordum. Oturmaya yaklaşınca da bacaklarının arasına küçük bir yastık değil, daha çok iki yanına minik destekler koyup kendi dengesini bulmasına izin verdim. Bir de çıplak ayakla zeminde durup zıplama değil ama diz üstünde ağırlık aktarma gibi oyunlar bacak-kalça farkındalığını artırmıştı 😊

Benim oğlumda en fark ettiğim şey, gün içinde “pozisyon değiştirme”yi bolca yapmak oldu; hep aynı şekilde yatırınca tembelleşiyordu. Kucağımda hafif yan taşıyıp yere bıraktığımda kendi kendine denge arayıp gövdesini toparlamaya başladı. Bir de çıngırağı iki eliyle tutup ortada buluşturma oyunları omuz ve gövde kontrolünü güzel çalıştırdı 😊