Gece uyurken ağlama (night terror olur mu?)

Benim oğlum 2 yaş civarında bir dönem geceleri birden ağlayıp gözleri açık gibi bakıyordu ama kucağa alınca bile tam uyanmıyordu; doktorumuz bunun bazen “gece korkusu” gibi olabileceğini, çoğu çocukta büyüdükçe azaldığını söylemişti. Biz o anlarda ışığı açmadan, konuşmayı minimumda tutup sadece yanında durunca daha çabuk sakinleşiyordu. Açlık, ateş, diş gibi şeyler de aynı tabloyu yapabiliyor; bizde diş patlatırken daha sık oluyordu. Bir de aşırı yorulduğu günlerin gecesi belirginleşmişti, erken uyku ve sakin bir rutin iyi gelmişti 🙂

Benim kızım 18-20 aylıkken gece yarısı birden çığlık gibi ağlayıp kendini geriye atıyordu, gözleri yarı açık olsa da sanki bizi görmüyordu. Bizde çoğu zaman gün içinde fazla yorulduğu ya da uykusuz kaldığı günlerin gecesinde oluyordu; o yüzden akşam rutinini sakinleştirip erken yatırınca belirgin azaldı. Doktorumuz “tam uyandırmaya çalışmayın, ortamı güvenli tutup kısa kısa sakinleştirin” demişti; ben de ışığı açmadan hafifçe sırtını sıvazlayıp geçmesini bekledim. Uzun sürerse ya da çok sıklaşırsa bir uzmana danışmak içimi rahatlatmıştı.

Benim oğlumda 15-16 ay civarı benzer bir dönem oldu; uyurken birden hıçkıra hıçkıra ağlıyor ama tam uyanmıyordu, sanki rüyasında bir şeye takılmış gibiydi. Biz panikleyip ışığı açınca daha da huzursuz oldu, o yüzden ortamı karartıp sadece sakin sesle yanında durmak daha iyi geldi. Doktorumuz “çok yorgunluk ve rutinin bozulması tetikleyebilir” demişti; biz akşam uykusunu biraz erkene çekip gün içi uykusunu kaçırmamaya çalışınca hafifledi. Tam tanı koymak zor ama çoğu zaman geçici oluyor, sizde de son günlerde uyku saatleri çok mu kaydı?

Benim küçükte 2,5 yaşa doğru birkaç hafta böyle oldu; gece bir anda ağlayıp kıpırdanıyordu ama sabah hiç hatırlamıyordu. Bizde genelde çok yorulduğu günlerin akşamı oluyordu, uyku saati kayınca daha da artmıştı. Doktorumuz “tam uyandırmaya çalışmayın, ortamı sakin tutup kısa süre yanında durun” demişti; biz ışığı açmadan sırtını okşayıp yumuşak sesle konuşunca daha çabuk geçti. Düzenli rutin ve gündüz uykusunu kaçırmamak bize iyi gelmişti 🙂

Benim ikizlerden birinde 22. ayda olmuştu; gece bir anda ağlayıp sanki “panik” halinde kıvranıyordu ama ben seslenince tepki vermeden tekrar uykuya dönüyordu. Bizde daha çok uyku bölünmesi ve üst üste fazla uyarana maruz kaldığı günlerin gecesi tetikliyordu, özellikle geç saat ekran/kalabalık sonrası. Doktorumuz “tam uyandırmaya çalışmayın, sakin bir sesle yanında olun, ışığı açmadan güvenliğini sağlayın” demişti; ben de sadece sırtını okşayıp aynı ninniyi mırıldanınca daha çabuk yatışıyordu 🙂

Benim kızım 13-14 aylıkken böyle bir dönem geçirmişti; gece ağlayarak doğruluyor ama kucağa alınca daha da huzursuzlanıyordu, sanki arada kalmış gibi. Bizde genelde gündüz uykusu kayınca ya da akşam çok uyaran olunca oluyordu, ışığı loş tutup sadece yanında sakin durunca kısa sürede kendi kendine yatışıyordu. Doktorumuz “tam uyandırmaya çalışmayın, güvenliğini sağlayıp rutini bozmadan geçmesini bekleyin” demişti, sabaha da hiçbir şey hatırlamıyordu. Bizde oda ısısı ve pijamanın terletmemesi de fark ettirdi, fazla ısınınca daha sık oluyordu 🙂