Gelişimde ay farkı normal kabul edilir mi?

Benim oğlum da akranlarına göre bazı şeyleri 1-2 ay geriden getirdi, özellikle oturma ve emekleme biraz gecikmişti ama bir anda hızlandı. Doktorumuz her bebeğin ritmi farklı, önemli olan küçük küçük de olsa ilerleme ve genel halinin iyi olması demişti. Biz aylara takılınca daha çok strese girdik; kendi çizgisinde gidince daha rahattı. Eğer senin de genel olarak kilo-uyku-iletişim iyi gidiyorsa ay farkı çoğu zaman çok büyütülecek bir şey olmuyor 🙂

Ben Derya, iki çocuk annesiyim. Küçük oğlum 7. ayda hâlâ dönmüyordu diye çok takılmıştım, sonra 9’a doğru birden hem döndü hem sürünmeye başladı; sanki “önce kafada toparladı” gibi geldi bana. Bizim çocuk doktoru da her bebeğin kendi temposu olduğunu, özellikle prematüre doğanlarda ay hesabının daha esnek tutulduğunu söylemişti. Ben kendimi rahatlatmak için “genel gidiş var mı, keyfi yerinde mi” diye bakıyordum, o olunca içim ferahlıyordu 🙂

Ben Aslı, bir oğlan annesiyim. Bizde de ilk diş, heceleme ve “bay bay” gibi sosyal şeyler arkadaşlarının çoğundan daha geç geldi; ama kendi hızında ilerleyip bir anda peş peşe yaptı. Kontrollerde doktorumuz “aydan çok genel gidişat ve iletişim önemli” demişti, o cümle beni baya rahatlatmıştı 🙂 Zamanla şunu fark ettim: bazı çocuk motor beceride hızlı, bazıları dilde; o ay farkı çoğu zaman panik sebebi olmuyor.

Ben Elif, iki kız annesiyim. Büyük kızım 14 aylıkken hâlâ tek kelime yoktu diye çok dert etmiştim; 16-17. ay gibi birden kelime patlaması yaşadı ve şimdi susmuyor 😊 Bizim çocuk doktoru “tek tek ayları değil, genel gidişatı ve yeni beceri eklenip eklenmediğini” takip edin demişti, o bakış bana iyi gelmişti. Her çocuğun mizacı ve motivasyonu farklı olunca aynı ayda aynı şeyi yapmamaları bana artık çok normal geliyor.

Ben Zeynep, 3 yaşında bir kız annesiyim. Bizde de yürümek 15. ayı buldu, parkta yaşıtları koşarken içim içimi yiyordu ama sonra iki haftada hem dengesi hem hızlandı. Çocuk doktorumuz “aynı ayda doğsalar bile aynı tempoda gitmeleri şart değil, genel gidişat ve etkileşim önemli” demişti; ben de o cümleyi duyunca biraz rahatlamıştım. Kendi kızımın en büyük farkı, bir şeyi yapmadan önce uzun süre izleyip sonra aniden yapmasıydı 🙂

Benim oğlumda ince motor beceriler daha yavaştı; mesela kaşığı tutup ağzına götürmesi 1-2 ay geç oturdu, herkes “artık yemeli” derken ben stres olmuştum. Çocuk doktorumuz “genel gidişat ve ilerleme varsa ay farkları çok sık görülür” demişti, özellikle hızlı büyüme dönemlerinde bir şeyler toparlanıyor. Biz evde kıyas işini bıraktık, daha çok oyunla destekledik (blok dizme, hamur, parmak oyunları), zamanla kendi ritmini buldu 🙂