Gelişimi destekleyen basit ev oyunları

Benim oğlan 10-12 aylıkken en çok “hazine sepeti” işe yaramıştı; tahta kaşık, yumuşak fırça, büyük halka gibi güvenli ev eşyalarını bir sepete koyup kurcalamasına izin veriyordum, hem duyusal hem ince motor çok destekliyor. Bir de koltukların arasına yastıklarla mini parkur yapıyoruz, emekleme-tırmanma denemeleri dengeyi bayağı geliştiriyor. 2 yaşa yaklaşınca da renkli çamaşır mandallarını kartona tak-çıkar oyunu oynadık, parmak gücü ve dikkat için güzel oluyor 🙂

Benim kızım 1 yaş civarıyken “çamaşır mandalı-balon” oyunu çok hoşuna gidiyordu; balonu yere bırakıp mandalla yakalamaya çalışıyordu (tabii yanında durarak), hem el-göz koordinasyonu hem de sabır çalışıyordu 🙂 Bir de koltuğun kenarına battaniye serip minicik bir “tırman-yumuşak iniş” parkuru kurmuştum; dengesi bayağı gelişmişti. 2 yaşa yaklaşınca da renkli post-itleri duvara yapıştırıp “aynı renge dokun” oyunu oynadık, renkleri ve yönergeleri takip etme kısmı çok destekledi.

Bizde 18 ay civarı mutfakta “kapak eşleştirme” oyunu çok tuttu; yoğurt kapları, tupper kapakları gibi farklı kapakları önüne koyup hangisi hangisine uyuyor diye denedi. Hem ince motor hem de problem çözme tarafı güzel çalışıyor, ben de yanında “büyük-küçük” diye adlandırarak dili desteklemeye çalışıyordum. Bir de renkli bantla yere kısa bir çizgi yapıp “üzerinden yürü-zıpla” mini parkur yapınca enerjisini güzel atıyordu 🙂

Benim oğlum 2 yaşına yaklaşırken evde “bant yol” oyunu favorimizdi; yere kâğıt bantla kıvrımlı yollar yapıp arabaları o yoldan sürüyordu, hem dikkat hem de ince motoru güzel çalıştırıyordu. Bir de yastıklarla mini engel parkuru kuruyordum; üstünden atla-altından geç gibi basit yönlendirmelerle kaba motor ve yönerge takibi gelişiyor gibi gelmişti. Boya yerine de pamuk-top ve maşa verip “kâseden kâseye taşıma” yaptırıyordum, ortalık kirlenmeden uzun süre oyalanıyordu 🙂

Benim kızım 20 aylıkken evde “renk avı” oynardık; “kırmızı bir şey bul” deyip odaya salardım, bulduğunu getirince birlikte isimlendirirdik. Hem kelime dağarcığına hem de kategorileştirmeye iyi gelmişti, bir de bol bol hareket ediyordu. Sonra bulduklarımızı aynı renkten küçük bir kutuya toplamak da ayrı eğlence oluyordu 🙂

Benim oğlum 16-17 aylıkken “yastık parkuru” kurardım; koltuk minderlerini yere dizip üstünden geçme, altından sürünme gibi mini görevler yapardık. Denge ve kaba motor için bayağı faydasını gördüm, enerjisini de güzel atıyordu. Bir de sonuna bir sepet koyup “topu sepete bırak” ekleyince koordinasyon da çalışmış oluyordu 🙂