Göz teması ne zaman belirginleşti?

Benim oğlumda göz teması ilk haftalarda çok kısa kısa oluyordu, sanki bakıp hemen kaçırıyordu. 6-7. haftadan sonra özellikle emzirme sonrası kucağımdayken daha net sabitlemeye başladı, 2. ayda da yüzümü takip eder gibi oldu. Doktorumuz “her bebekte farklı, uyanık ve sakin anları yakalayın” demişti; biz de ışığı yumuşatıp konuşarak yaklaşınca daha iyi oldu 🙂

Benim kızımda göz teması 2. ayın ortalarına doğru netleşti; öncesinde daha çok ışığa ve hareket eden objelere kilitleniyordu. Özellikle alt değiştirme sırasında yüzüme daha uzun bakmaya başladı, konuşunca da gözleriyle takip eder gibi oluyordu. Doktorumuz “ilk aylarda dalgalı olabilir, uykusu ve açlığı bile etkiler” demişti, bizde de gün gün değişiyordu 🙂

Bizim küçükte ilk ay pek “göz göze geldik” hissi yoktu, daha çok yüzümün etrafına bakıyordu. 8-9. haftaya doğru özellikle sakin olduğu anlarda yüzümü takip edip birkaç saniye tutmaya başladı, o anlar bana çok net geldi. Doktorumuz, yenidoğanda bakışların dağınık olmasının normal olabileceğini söylemişti; ben de onu en çok loş ışıkta kucağımda tutunca daha iyi yakaladım 🙂

Bizim minikte göz teması 3. aya yaklaşırken “beni gerçekten görüyor” hissi verdi. İlk zamanlar bakışı hep kayıp gibiydi, ama 10-11. haftalarda özellikle sabah uykusundan yeni kalkınca yüzüme uzun uzun bakmaya başladı 😊 Doktorumuz, bu dönemde kısa süreli takiplerin bile normal olabildiğini söylemişti; ben de yüzümü çok yaklaştırmadan, konuşup mimik yapınca daha kolay yakaladım.

Benim oğlan göz temasını 4. aya doğru bayağı “takip ederek” yapmaya başladı; öncesinde bakıyor gibi olsa da sanki gözleri yüzümün içinden geçiyordu. En net anımız banyodan sonra havluyla sarıp sakinleştirdiğimde oldu, uzun uzun yüzüme bakıp gülümsemişti 🙂 Doktorumuz her bebeğin görsel odağının farklı hızda oturduğunu, ışık ve uykusuzluğun da çok etkilediğini söylemişti. Biz yüzümüzü yakın tutup yavaş konuşunca daha kolay yakaladık.

Benim kızımda göz teması en belirgin 12-13. haftalarda oldu, özellikle sabah uykusundan sonra daha sakin ve “odaklı” bakıyordu. İlk zamanlar parlak pencereyi ve abisinin hareketlerini daha çok izliyordu, yüzüme bakması saniyelikti. Doktorumuz “her bebekte ritim değişir, önemli olan yavaş yavaş süre uzaması” demişti; bizde de gün gün arttı 🙂