Grup oyunlarına katılmak istemeyen çocuk

Benim oğlum da uzun süre grup oyunlarına yanaşmadı, özellikle kalabalıkta “ben izleyeyim” moduna giriyordu. Biz önce evde iki kişiyle çok basit sıra beklemeli oyunlar oynadık (top atma, sırayla kule yapma), sonra parkta sadece bir çocukla kısa süreli oynatıp hemen bırakıyordum. Zorlamayınca ve “istersen yanında dururum” deyince yavaş yavaş kendi gidip dahil olmaya başladı 🙂

Bizde de benzerini yaşadık; kızım anaokulunda toplu oyun başlayınca kenarda durup oyuncakla tek başına oyalanıyordu. Öğretmeni “hemen dahil etmeye çalışmayın, küçük bir görev verip oyunun ucundan tutsun” demişti; mesela topu getir-götürmek gibi. Ben de parkta önce tek bir arkadaşla kısa buluşmalar ayarladım, 10 dakika oyun, sonra serbest zaman; zamanla kalabalık grup ona daha az “baskı” gibi geldi. Bir de evde rol yapma oynadık, “oyuna katılma cümleleri”ni prova edince daha rahatladı 🙂

Benim oğlum 4 yaşında aynıydı, grup oyunu başlayınca “ben buradan bakayım” deyip geri çekiliyordu. Biz evde “görevli” oyunu oynadık; mesela oyunda sadece topları dağıtan ya da müziği açan kişi oluyordu, sonra yavaş yavaş oyuna karıştı. Öğretmeni de ona küçük bir rol verince (lider değil, yardımcı gibi) daha güvende hissetti. Zamanla kendi isteğiyle katılmaya başladı, ben çok zorlamadım 🙂

Benim küçük kızım 5 yaşında kalabalık oyunlarda çok geriliyordu, özellikle “kurallı” oyunlarda ne yapacağını bilemeyince hemen köşeye kaçıyordu. Bizde işe yarayan şey, önce onun sevdiği bir arkadaşını eve çağırıp iki kişilik kısa oyunlar (topu sırayla atma, birlikte kule yapma) oynatmak oldu; sonra okulda o arkadaşla birlikte gruba karışması daha kolaylaştı. Doktorumuz da “önce güvenli küçük adımlar, sonra kalabalık” demişti, ben de zorlamadan yanında durup sadece “izleyebilirsin” diyerek alan açtım 🙂

Benim kızım da 6 yaş civarı grup oyunlarında “hata yaparım” kaygısıyla geri duruyordu, özellikle herkes bakıyormuş gibi hissedince donup kalıyordu. Biz kalabalığa sokmak yerine önce bir arkadaşıyla “ikili oyun randevusu” yaptık, sonra o arkadaşla birlikte küçük gruplara geçti; tanıdık bir yüz olunca daha rahat açıldı. Bir de öğretmeniyle konuşup oyuna “başlatan” değil “malzeme dağıtan” gibi düşük baskılı bir rol verilince kendiliğinden dahil olmaya başladı 🙂

Bizim oğlanda 5,5 yaşta “kalabalık = gürültü” olunca hemen kapanıyordu, oyuna değil ortama yoruluyordu. Öğretmenimiz “önce 5 dakika kenardan izlemesi bile katılım sayılır” demişti; biz de süre tutmadan, sadece “hazır olunca bir tur dene” diye hafifçe teklif ettik. Bir de gruba “oyunun ekipman sorumlusu” gibi minik roller verince kendini daha güvende hissedip yavaş yavaş içine girdi 🙂