İlk haftalarda annelik duygusu hemen oluştu mu?

Ben Melis; bende o “anında aşık oldum” hali ilk günlerde pek gelmedi, daha çok şaşkınlık ve yorgunluk vardı. Kızımı emzirirken bile bazen yabancı gibi hissedip sonra suçluluk duyduğumu hatırlıyorum. Doktorumuz “lohusalıkta duygular dalgalı olur, bağ kurma bazen haftalar alır” demişti; bende de 3-4. hafta gece uyurken yüzünü izlediğim bir anda içim yumuşadı. Zamanla rutin oturdukça annelik hissi de kendiliğinden büyüdü 🙂

Benim oğlum doğduğunda ilk haftalar “annelik”ten çok nöbet tutuyormuşum gibi geçti; sürekli bez, gaz, uyku derken duygularım biraz otomatiğe bağlanmıştı. 3. haftaya doğru, gece uykusunda yüzünü izlerken içimden birden yumuşacık bir şey aktı ve o bağ sanki yavaş yavaş örüldü. Ebemiz “bazılarında sevgi bir anda değil, bakımla birlikte büyür” demişti, bana çok iyi gelmişti 🙂

Ben Ece, iki çocuk annesiyim; bende annelik duygusu doğum anında değil de eve gelip ilk banyosunu yaptırırken yavaş yavaş oturdu. İlk günler sanki misafir bebek varmış gibi “aman düşmesin, üşümesin” telaşı ağır basmıştı, sevgi de vardı ama sisliydi. Doktorumuz “lohusalıkta hormonlar iniş çıkış yapar, bazen bağ kurma zaman alır” demişti, o cümle beni çok rahatlatmıştı. Bir de ten tene temas ve birlikte uyukladığımız kısa anlar duyguyu daha belirginleştirdi 🙂

Ben Derya, bir çocuk annesiyim; bende annelik duygusu ilk günler sisli gibiydi, daha çok “doğru mu yapıyorum” telaşı vardı. Hastaneden çıkınca gece uyanmalarında onun kokusunu içime çekip tekrar uyuturken içimde bir yumuşama başladı, sanki kalbim yavaş yavaş genişledi. Lohusalık hormonlarıyla bazen boş boş bakıp ağladığım bile oldu, sonra 3-4. haftaya doğru daha net “ben onun annesiyim” hissi oturdu 🙂

Ben Zeynep, 4 aylık bir bebiş annesiyim; bende annelik duygusu ilk haftalarda romantik bir “aşk” gibi değil de daha çok sorumluluk ve koruma içgüdüsü olarak geldi. Kızım ağlayınca panikle değil de “tamam, ben buradayım” diyebildiğim bir gece vardı, sanırım o an içime oturdu. Doktorumuz lohusalıkta hormonların ve uykusuzluğun duyguları dalgalandırabildiğini söylemişti, ben de kendime zaman tanıyınca rahatladım 🙂

Ben Aslı, 2 yaşında bir oğlan annesiyim; bende annelik duygusu ilk haftalarda “sevinç”ten çok tuhaf bir boşluk ve gerçek dışılık gibiydi. Sezaryen sonrası ağrı, uykusuzluk derken bebeği seviyorum ama sanki birini emanet almışım gibi hissettiğim günler oldu. 2-3. haftadan sonra kokusuna alışıp kucağımda sakinleştiğini gördükçe içimde bir şeyler yumuşadı, bağım daha netleşti. Lohusalıkta böyle iniş çıkışlar olabiliyor, kendine yüklenmemek bana çok iyi gelmişti 🙂