Kitap okumayı sevdiren kitaplar hangileri?

Ben biraz “tiyatro yaparak okuma” ekibindeyim 🙂 Oğlum kitapla arama mesafe koymuştu, “Benim Küçük Kütüphanem” gibi kalın karton, az yazılı ve resimli seri kitaplarla başladık; kısa sürdüğü için sıkılmadan bitiriyordu. Bir de Julia Donaldson’un “Gruffalo”su bizde efsane oldu, ritmi ve tekrarları sayesinde çocuk kendi kendine cümleleri tamamlamaya başladı. Sessiz kitap (sadece resim) olarak “Şehirde Bir Gün” tarzı kitaplar da çok işe yaradı, her okumada başka detay yakaladık.

Benim kızım 3 yaş civarı kitap seçmeyi hep “kontrol bende olsun” diye sevdi, o yüzden “Nokta” (Peter H. Reynolds) çok işe yaradı; kısa ama motive edici, her seferinde resimde yeni şeyler buluyor. Bir de “Köstebek Kim Kafama…” var, biraz muzip olduğu için tekrar tekrar okutuyor 😄 Bizde rutine bağlamak da etkili oldu: her akşam aynı saatte 1 kitap, bitince seçimi ona bırakınca kitapla bağı güçlendi.

Benim oğlum 4 yaşında kitapla arası soğuktu, “Ayı Avına Çıkıyoruz” (Michael Rosen) bizi baya toparladı; tekrar eden cümleleri birlikte söyleyince sanki oyun oynuyormuş gibi sevdi. Bir de “Nefes Alan Kitaplar” tarzı hareketli/kapakçıklı kitaplar (mesela “Küçük Köstebek”) çok işe yaradı, “aç-bak” kısmı merakını canlı tuttu. Doktorumuz da “az metin, bol resim ve ritim” demişti; biz o şekilde gidince her gece rutini oturdu 🙂

Bizde kitap sevgisini “Büyük Kırmızı Köpek Clifford” başlattı; sayfalar renkli, hikâye de yormuyor, kızım her seferinde aynı yeri “bir daha” diye açtırıyordu. Bir de Julia Donaldson’un “Zog”u çok akıcı, ritmi güzel olduğu için ben okurken o da resimlerden hikâyeyi yakalayıp sabırla dinledi 🙂 İlla masal gibi olmasın dersen “Meraklı George” da kısa bölümleriyle gece rutini için cuk oturmuştu.

Bizde kitap sevgisini “Pıtırcık” serisi ateşledi; bölümler kısa, günlük hayata benziyor diye kızım kendini hemen hikâyenin içinde buldu. Bir de akşamları “Masal Diyarı” tarzı kısa masallar okuduk, aynı masalı 3-4 gece üst üste istemesi bile normaldi. Doktorumuz “rutin + kısa metin” demişti, gerçekten işe yaradı 🙂

Bizde kitap okuma alışkanlığını “Kayıp Şey” (Shaun Tan) başlattı; resimler o kadar detaylı ki kızım sayfada sürekli yeni bir şey keşfedip kendi kendine anlatmaya başladı. Sonra “Ben Bir Çizgiyim” gibi daha kısa, yaratıcı kitaplara geçtik; “ben de çizeceğim” diyerek kitapla bağı güçlendi 😊 Sesli okumada da cümlesi az, görseli bol kitaplar bizde hep daha hızlı tutuyor.