Konuşma terapisine ne zaman başvurmalı?

Benim oğlum 2,5 yaşına kadar çok az kelime kullanıyordu, daha çok işaretle anlatıyordu; pediatrimiz “bekleyip strese girmeyin ama değerlendirme almak da zarar değil” demişti. Biz 3 yaşa yaklaşınca bir dil ve konuşma terapistine görüştük, seanslardan çok evde yaptığımız küçük rutinler (kitap okurken resimleri isimlendirme, kısa cümle kurma gibi) işe yaradı. Özellikle 2 yaş civarı kelime sayısı çok azsa, hiç iki kelimeyi birleştirmiyorsa ya da söylediğini aile dışı kimse anlamıyorsa danışmak içimi rahatlatmıştı. Terapiyi “etiket” gibi değil, çocuğun iletişimini destekleyen bir destek olarak görünce süreç daha kolay geçti 🙂

Benim kızım 3 yaşına yaklaşırken kelimeleri vardı ama cümle kurmak yerine hep tek tek söylüyordu, bir de çoğu kişiye anlaşılmıyordu. Kreşte öğretmeni “yaşıtlarıyla iletişimde zorlanıyor” deyince bir dil-konuşma uzmanına değerlendirme aldırdık; seans demedi hemen, önce oyun içinde nasıl anladığına ve ağız-motoruna baktı. Bizde asıl fark, kulak-burun-boğaz kontrolü ve evde rutin “konuşma fırsatı” yaratınca geldi; bazen çok küçük bir yönlendirme bile ebeveynin yükünü azaltıyor 🙂

Benim oğlum 4 yaş civarı cümle kuruyordu ama bazı sesleri (özellikle r-s) sürekli değiştiriyordu, yabancılar pek anlayamıyordu. Doktorumuz “tam bir sorun demeyelim ama değerlendirme gecikmesin, alışkanlık olabiliyor” deyince bir dil-konuşma terapistiyle 6-7 seans çalıştık, oyunla ilerlediler ve evde küçük tekrarlar verdiler. Bizim için asıl fayda, neyi evde destekleyip neyi zorlamamamız gerektiğini öğrenmek oldu 🙂

Benim büyük oğlan 2 yaş civarı epey kelime biliyordu ama söylediklerini hep “bebek dili” gibi yuvarlayıp anlaşılmaz yapıyordu, biz de “konuşuyor işte” diye çok önemsememiştik. Sonra kulak-burun-boğazda bir kontrol yaptırınca sık orta kulak sıvısı olabileceği söylendi, duyma iyi olmayınca telaffuz da etkilenebiliyormuş. Biz önce işitme kısmını netleştirip sonra bir dil-konuşma değerlendirmesi aldık, birkaç seansla evde uygulayacağımız oyunlar çok işe yaramıştı 😊

Benim kızım 2,5 yaşında kelime vardı ama iki kelimeyi birleştirmek yerine hep aynı birkaç kelimeye takılı kalmıştı, bir de göz teması ve karşılıklı “sohbet” pek yoktu. Biz önce kulak-burun-boğaza gidip işitme kontrolü yaptırdık, sonra dil-konuşma değerlendirmesi aldık; erken destek bize çok iyi geldi. Terapi sandığımız gibi “ders” gibi değil, oyun içinde yönlendirme şeklindeydi ve evde uygulayabileceğimiz minik rutinler verdiler 🙂

Benim ufaklık 3 yaşına doğru konuşuyordu ama çok hızlı ve “yutarak” söylediği için biz bile zor anlıyorduk, sinirlenip tekrar etmek istemiyordu. Kreşte de arkadaşları anlamayınca geri çekilmeye başladı; o noktada bir dil-konuşma uzmanına gittik. Bizim için kırılma anı kelime sayısından çok, anlaşılmama ve buna bağlı davranış değişikliği oldu; birkaç seansla evde nasıl oyun kuracağımızı öğrenmek bile çok işe yaradı 🙂