Korkarak tuvalete giden çocuk

Biz de aynı dönemi yaşadık, oğlum klozetin sesinden ve “içine düşerim” fikrinden çok geriliyordu. Evde önce lazımlıkla başladık, sonra klozete geçerken yumuşak adaptör ve ayak basamağı koyunca kendini daha güvende hissetti. Zorlamadım, “istersen sadece oturalım” deyip küçük adımlarla ilerledik; birkaç hafta içinde korkusu bayağı azaldı 🙂 Bir de tuvalete birlikte kitap götürmek ortamı yumuşatmıştı.

Benim kızım bir ara tuvalete girince “canavar var” diye ağlıyordu, meğer sifon sesi ve yankı onu ürkütüyormuş. Biz ışığı daha aydınlık yaptık, kapıyı aralık bırakıp yanında durduk, sifonu da o çıktıktan sonra çekmeye başladık. Bir de küçük bir tabure koyunca ayakları yere basınca rahatladı, kontrol hissi gelince korkusu baya azaldı 🙂

Benim oğlum da bir dönem tuvalete adım atınca kasılıp geri kaçıyordu, özellikle küçük banyonun kapalı hissi onu geriyordu. Biz bir süre kapıyı tamamen açık bırakıp “tuvalet zamanı”nı aceleye getirmeden oyun gibi yaptık; bazen yanında küçük bir kitap okuduk, bazen şarkı mırıldandık 🙂 Doktorumuz “korkuyu büyütmeyin, deneyim biriktirsin” demişti; ben de başarınca minicik bir sticker verip konuyu kapatıyordum. Birkaç hafta içinde kendi kendine rahatladı, baskı yapmadıkça daha çabuk çözüldü.

Bizde korku daha çok “kaka yapınca canım acır” endişesinden çıktı; bir-iki kez sert yapınca kızım tuvalete girmeyi istemedi. Doktorumuz kesin konuşmadan “kabızlık olmasın, su-posa artsın” demişti; ben de kuru gıdayı biraz azalttım, zeytinyağlı ve meyveyi artırdım. Tuvalete girince de hemen “yapmak zorunda değilsin, sadece oturup nefes alalım” dedim, baskı kalkınca yavaş yavaş rahatladı 🙂. Bir de küçük bir tabure koyup ayaklarını bastırınca kendini daha güvende hissedip oturması kolaylaştı.

Benim küçük de tuvaleti “tehlikeli yer” gibi görüyordu, özellikle gece gidince hayal gücü coşuyordu. Biz duvara küçük bir “tuvalet kahramanı” stickerı yapıştırdık, yanında da sadece tuvalette okunan minicik bir kitap tuttuk; o alanı daha tanıdık hale getirdi. Bir de önce sadece gidip oturup kalkma oyunu yaptık, yapması gerekmiyordu, yavaş yavaş rahatladı 🙂

Benim oğlum korkuyu daha çok “kontrol bende değil” diye yaşıyordu; tuvalete girince her şey otomatikleşiyor gibi geliyormuş. Biz bir süre sifonu kesinlikle o çekti, klozet kapağını da önce birlikte açıp kapattık; “sen yönetiyorsun” hissi iyi geldi. Bir de tuvalet rutini yaptık: önce kitapçık okuduk, sonra 2 dakika kum saatiyle bekledik, acele ettirmeyince rahatladı 🙂