27.01.2026 21:01
👁 38 görüntülenme
Kreşe alışma süreci ne kadar sürdü? Deneyimlerinizi paylaşır mısınız?
6 Yanıt
06.03.2026 13:48
Bizim oğlanın kreşe alışması toplamda yaklaşık 3 hafta sürdü. İlk hafta kapıda çok ağladı, ikinci hafta sınıfa girince sakinleşmeye başladı, üçüncü hafta da sabah “anne bay bay” deyip koşarak girdi. Öğretmeni “ayrılık anını uzatmayın, kısa vedalaşın” demişti, biz bunu yapınca gerçekten daha kolay oldu 🙂
17.03.2026 04:00
Benim kızım 2,5 yaşında başladı; bizde alışma biraz dalgalı oldu, toplamda 5-6 haftayı buldu. İlk günler sınıfta oyuna dalıp çıkışta ağlıyordu, sonra tam tersi oldu: sabah zor, içeride iyi. Öğretmeni “kısa-istikrarlı vedalaşma” demişti, o işe yaradı; kapıda uzatmayınca daha çabuk toparladı 🙂 Son hafta artık sabah montunu kendi asıp sınıfa koşar hale geldi.
27.03.2026 16:43
Benim oğlum 20 aylıkken başladı, bizde ilk günler kısa süreli bırakıp yavaş yavaş uzattılar; toplamda 10 gün gibi toparladı. İlk hafta evde gece uykuları biraz karıştı ama sabah rutinini sabit tutunca daha rahatladı. Öğretmeninin “giriş-çıkışları uzatmayın, vedayı kısa tutun” önerisi bize çok iyi geldi, uzadıkça daha çok geriliyordu 🙂
07.04.2026 02:27
Benim oğlum 3 yaşına yakın başladı, ilk 2 gün “anne gitmesin” diye tutundu ama öğretmeni ona kapıda küçük bir görev verince (çantayı asma, yoklama sticker’ı gibi) dikkati dağıldı. Bizde asıl dönüm noktası 2. haftanın sonunda sabah vedalaşmayı uzatmamayı öğrenmem oldu; uzattıkça daha çok geriliyordu. Toplamda 2-3 haftada sabah ağlamaları bitti, 1 ayın sonunda da “bugün ne yaptım” diye anlatmaya başladı 🙂
17.04.2026 16:58
Bizim kız 4 yaşında kreşe başladı, yaşı büyük diye kolay olur sanmıştım ama ayrılık kısmı yine zorladı. İlk hafta sürekli “karnım ağrıyor” deyip gitmek istemedi, öğretmenimiz vedayı uzatmayın deyince kapıda 1 dakikalık rutin yaptık ve çok işe yaradı. Yaklaşık 2 haftada ağlama bitti, ama sabah hazırlanmaların tamamen rayına girmesi 1 ayı buldu 🙂
28.04.2026 05:41
Benim ikizler 2 yaş 2 aylıkken kreşe başladı, biri ilk günden oyuna daldı ama diğeri neredeyse her sabah aynı ritüeli istedi: kapıda sarıl, el sallayıp “ben geliyorum” de. Bizde asıl kırılma noktası evden bir “geçiş nesnesi” götürmek oldu; minik battaniyelerini dolaba koyup gün içinde öğretmen “bak burada” diyormuş, içi rahatlıyordu. Tam anlamıyla sabah vedaları sorunsuz hale gelmesi yaklaşık 4 hafta sürdü, ama arada hasta olup 3 gün evde kalınca bir iki gün yeniden zorladı 🙂