Kreşe başladıktan sonra davranış değişikliği yaşayan var mı?

Bizim oğlan kreşe başlayınca ilk 2-3 hafta inanılmaz huysuzlaştı, özellikle akşamları en ufak şeye ağlıyordu. Öğretmeni “gün boyu kendini tutuyor, evde boşalıyor” demişti; gerçekten de eve gelince sarılma ve ilgi ihtiyacı tavan yaptı. Biz rutini hiç bozmadan daha erken yatırıp, eve gelince 20 dakika sadece onunla oyun kurunca yavaş yavaş normale döndü 😊

Benim kızım kreşe başlayınca bir süre “bebekleşme” dönemine girdi; tuvaletini söylemeyi bıraktı, geceleri de birkaç kez uyanıp yanıma gelmek istedi. Doktorumuz bunun büyük değişimlerde görülebilen bir güven arayışı olabileceğini, evde rutini çok bozmayıp bol temasla (sarılma, birlikte kitap) desteklememizi söylemişti. Biz vedalaşmaları kısa tutup eve gelince 15 dakika sadece onunla “anne zamanı” yaptık, yavaş yavaş toparladı 🙂

Benim oğlum kreşe başlayınca ilk ay “anneye yapışma” arttı; sabah bırakırken değil ama akşam eve gelince kucağımdan inmiyordu. Bir de oyunlarında kreşte duyduğu kelimeleri tekrar edip öğretmencilik oynamaya başladı, bazen sesini yükseltiyordu. Biz rutini çok sabitledik (aynı vedalaşma, aynı saatlerde yemek/uyku) ve evde 20 dakika telefonsuz sadece onunla oyun iyi geldi 🙂

Bizde kreşin ilk haftalarında akşamları bir anda “kontrol etme” başladı; sürekli “yarın kim alacak, kaçta” diye aynı şeyi tekrar tekrar soruyordu. Bir de evde oyuncaklarını sıraya dizip “sınıf yapıyorum” diye kurallı oyunlara sardı, sanki gün boyu düzene uyunca evde de düzen arıyordu. Bir süre sonra rutin oturdukça azaldı, biz de eve gelince 20 dakika sadece onunla sakin bir oyun yapıp geçişi yumuşattık 🙂

Bizde kreşe başlayınca eve gelince “her şeyi ben yapacağım” inadı çıktı; ayakkabısını bile kimse dokunmasın diye ağlayarak çıkarıyordu. Bir de küçük çatışmalar yaşamaya başladık, “Arkadaşım oyuncağımı aldı” gibi cümleleri ilk kez o dönem kurdu. Doktorumuz bunu yeni düzene uyum stresine ve sınır denemeye bağlamıştı, biz akşamları daha sakin rutin ve erken uyku ile biraz toparladık 🙂

Bizde kreş başlayınca “evde patlama” değil de tam tersi oldu; oğlum akşamları içine kapanıp tek başına lego yapmaya takıldı, sohbet etmeyi pek istemedi. Bir de yeni kelimeler ve küçük “kural cümleleri” geldi: “Sıraya gir”, “sessiz ol” gibi, evde bile öğretmen taklidi yapıyordu 🙂 Öğretmenimiz bunun yeni ortama uyumlanırken gördüklerini evde işlemeye çalışması olabileceğini söylemişti, biz de yatmadan önce 10 dakika sarılmalı masal rutini koyunca yumuşadı.