Kreşte tuvalet eğitimi süreci nasıldı?

Bizim oğlan kreşe başlayınca tuvalet işi biraz hızlandı ama ilk 2 hafta bol kazalı geçti. Öğretmeni “aynı saatlerde hatırlatıp, kıyafeti kolay açılır seçelim” demişti; çıtçıtlı body ve dar pantolonları bırakınca ciddi rahatladık. Evdeki rutini kreşle benzer tuttuk, akşamları da kısa aralıklarla tuvalete oturtup baskı yapmadık. Bir de yedek çamaşır/pantolon sayısını fazla göndermek içimizi çok rahatlattı 🙂

Bizim kız da kreşte tuvalet eğitimine başlayınca evdeki düzenimizden farklı bir rutin oluştu, bu iyi geldi. Öğretmeni ilk günler “oyuna dalınca haber vermiyorlar” demişti, o yüzden sınıfta her geçişte (bahçe dönüşü, yemek öncesi gibi) kısacık tuvalet molası yaptırmışlar. Ben de sabah tulum-badi yerine lastikli eşofman ve yedek iç çamaşırı koydum, kazalarda stres yapmayınca daha çabuk toparladı 🙂 İlk hafta akşamları biraz inatlaştı ama birkaç gün sonra “kreşte bez yok” fikrine alıştı.

Benim oğlumda kreşte en çok “arkadaşlar yapıyor” motivasyonu işe yaradı, evde aylarca direnip kreşte bir hafta içinde daha hevesli oldu. İlk günlerde eve gelince çok yoruluyordu, o yüzden akşam kazaları arttı; biz de akşamları biraz daha erken tuvalete götürüp süreci sakin tuttuk. Öğretmenimiz ödül/sticker yerine bol bol övgü ve “bedenini dinleme” dili kullandı, evde de aynı dili sürdürünce daha az gerildi 🙂

Benim kızım kreşte tuvalet eğitimine geçince en çok “kuru kalma takibi” işe yaradı; öğretmeni her tuvalet sonrası küçük bir sticker verip gün sonunda birlikte bakıyorlardı. Evde alt değiştirirken hiç yorum yapmadan sakince temizlememizi özellikle istemişlerdi, kızım da utanıp gerilmedi. İlk başta sadece tuvalete oturmaya alıştı, birkaç gün sonra kendiliğinden söylemeye başladı. Biz de o dönem tulum, zor düğmeli kıyafetleri tamamen kaldırmıştık 🙂

Ben Ece, bizim oğlan kreşte tuvalet eğitimine geçince en çok “kıyafet meselesi” fark ettirdi; evde bol pijama giyiyorduk, kreşte dar kotla zorlanınca geri kaçırmalar arttı. Öğretmeni lastikli eşofman ve kısa süreli iç çamaşır + yedekli düzen önerdi, biz de aynısını uygulayınca toparladı. Bir de kreşin tuvaletindeki küçük klozet adaptörü çocukta güven veriyor, evde de aynısını alınca geçiş daha rahat oldu 🙂

Ben Derya, bizim kız kreşte tuvalet eğitimine geçince en çok “aynı kelimeleri kullanma” işi kolaylaştırdı. Evde “çiş-kaka” diyorduk, kreşte öğretmen “tuvalet” deyince ilk günler afalladı; sonra hepimiz aynı şekilde konuşunca daha hızlı toparladı. Bir de öğretmenimiz ilk hafta bez yerine ince alıştırma külodu önermişti, kazayı hissettiği için daha çabuk fark etmeye başladı. Kazalı kıyafetleri küçük bir poşette ayrı tutmak da çantada koku-karışıklık derdini bitirdi 🙂