Lohusalık döneminde size en çok ne iyi geldi?

Benim lohusalıkta en çok işe yarayan şey, evin “düzenini” bir süre tamamen salmak oldu; uyuduğum her an uyumaya çalıştım. Kızımda dikiş hassasiyetine ılık duş ve kısa yürüyüşler iyi gelmişti, doktorumuz da “acele etme, vücudun toparlanıyor” diye tembihlemişti. Bir de bol su, sıcak çorba ve yanımda birinin sadece bebeği 20 dakika tutması bile inanılmaz rahatlatmıştı 🙂

Ben Derya, ikinci doğumumdan sonra lohusalıkta bana en iyi gelen şey “yalnız kalma hakkı”ydı; misafir işini minimuma indirdik, kafam çok rahatladı. Bir de her gün 10 dakika ılık duş alıp saçımı toplayıp temiz pijama giymek bile ruhumu toparlıyordu. Doktorumuz “az az ama sık su iç, kan şekerin düşmesin” demişti; yanımda hurma-kuru kayısı gibi atıştırmalık bulundurmak gerçekten işe yaradı 🙂

Ben Esra, ilk doğumumda bana en iyi gelen şey “her gün kısa bir duş + temiz pijama” rutiniydi; o 10 dakika bile insanı toparlıyor. Süt gelsin diye kendimi kasınca daha çok strese giriyordum, doktorumuz “su iç, ye, dinlen; gerisi zaman” deyince rahatladım. Bir de emzirme köşesi yaptım: büyük su şişesi, atıştırmalık ve göğüs pedi hep yanımdaydı, gece kalkmaları daha katlanılır oldu 🙂

Ben Zeynep, lohusalıkta bana en iyi gelen şey “tek iş listesi” oldu: gün içinde sadece bebeği besle-uyut ve kendime bir tabak sıcak yemek. Bir de bol suyu yanıma termosla koymuştum, emzirirken kalkıp gitmek zor gelince çok işe yaradı. Kendi kendime “bugün de geçti, yeter” demeyi öğrenince mental olarak da hafifledim 🙂

Ben Seda, lohusalıkta bana en çok iyi gelen şey balkona çıkıp 5-10 dakika güneş ve temiz hava almak oldu; sanki beynim resetleniyordu. Bir de emzirme sonrası omuz-boyun ağrım çok oluyordu, hemşiremiz sıcak havlu koyup hafif esneme yapmamı önermişti, gerçekten rahatlatmıştı. Biz bir süre “atıştırmalık sepeti” yaptık (kuruyemiş, hurma, su), gece kalkmalarında enerjim düşmesin diye baya iş gördü 🙂

Ben Aslı, lohusalıkta bana en çok iyi gelen şey “her emzirmeden sonra kendime 5 dakika” molasıydı; mutfağa gidip bir bardak su içip omuzlarımı gevşetiyordum. Doktorumuz suyu görünür yerde tutun demişti, gerçekten susuzluk hem baş ağrısı hem gerginlik yapıyor gibi oluyordu. Bir de ışığı akşamları iyice kısıp sessiz bir ortam kurunca ağlama krizlerim azalmıştı 🙂