Lohusalık hüznü yaşayan var mı, ne zaman geçti?

Ben ilk doğumumdan sonra ilk 10 gün resmen ağlak moddaydım, durup durup içim sıkılıyordu. Doktorumuz bunun hormon iniş çıkışı ve uykusuzlukla çok arttığını söylemişti; ben de özellikle akşamüstleri daha yoğun yaşıyordum. İkinci haftaya doğru yavaş yavaş hafifledi, bir ayın sonunda kendimi daha “ben” gibi hissetmeye başladım. Bana iyi gelen şey kısa da olsa uyuyabilmek ve evde tek kalmamak oldu 🙂

Bende lohusalık hüznü özellikle akşamüstleri vurmuştu; gün boyu idare edip güneş batınca içime bir daralma geliyordu. İlk 2 hafta daha yoğundu, 3. haftadan sonra yavaş yavaş hafifledi; uykuyu biraz toparlayınca bariz rahatladım. Bizde “ziyaretçi kalabalığı” da tetiklemişti, biraz sakinleşip rutin kurunca daha normal hissetmeye başladım 🙂

Benim oğlumda ilk ayın sonuna kadar “her şeye yetemiyorum” hissi çok baskındı, özellikle uykusuz kaldığım gecelerin sabahında sebepsiz bir kırılganlık oluyordu. Bende iyi gelen şey, gün içinde kısa da olsa duş alıp pijamadan çıkmak ve biri 1-2 saat bebeği tutarken sadece uzanıp gözümü kapatmak oldu. Ebe “düşünceler çok kararıp günlük işlevi bozarsa gecikmeden destek alın” demişti, bu cümle içimi rahatlatmıştı. 5. haftadan sonra dalga dalga azaldı, tamamen geçmesi de yaklaşık 2 ayı buldu 🙂

Benim kızımda doğumdan sonra 5-6. gün bir anda “boşluk” hissi çökmüştü, özellikle emzirme sonrası içim daralıp ağlayasım geliyordu. Bana en çok iyi gelen şey, gündüzleri kısa da olsa 20 dakikalık uyku ve ev işini tamamen salmak oldu; eşime “ben şu an sadece bebekle ilgileniyorum” deyip yükü azalttım. 2. haftanın sonuna doğru hafifledi, 1. ayda neredeyse normale döndüm. Eğer gün içinde keyif aldığın hiçbir an kalmıyorsa ya da çok uzuyorsa bir uzmana danışmak da insanın içini rahatlatıyor 🌿

Benim kızımda lohusalık hüznü 2. haftada daha belirgin oldu; sanki her şeye yetişmeye çalışırken bir anda “ben kimim” gibi garip bir boşluk geliyordu. Bana en çok iyi gelen şey, gündüz perdeyi açıp biraz güneş almak ve bebeği babasına verip 20 dakika bile olsa duş/uyku molası vermekti. 4. haftaya doğru belirgin şekilde hafifledi, ama kötü günler araya yine giriyordu. Eğer ağlama ve huzursuzluk gün boyu sürüp seni işlevsiz bırakıyorsa bir uzmana anlatmak çok rahatlatıcı olabiliyor.

Benim ikinci doğumumda lohusalık hüznü daha sinsi geldi; gündüzleri güçlü durup gece herkes uyuyunca kalbim sıkışıyor, “ya bir şey olursa” diye saçma senaryolara dalıyordum. Bende özellikle emzirirken bir anlık hüzün dalgası oluyordu, sonra geçiyordu; eşim biraz gece desteği verince ve ben de duş alıp iki lokma düzgün yiyince belirgin şekilde hafifledi. Yaklaşık 3. haftadan sonra iniş çıkışlar azaldı, 1,5 ay civarı da kendimi daha “ben” gibi hissetmeye başladım 🙂