Lohusalıkta uykusuzlukla nasıl baş ettiniz?

Benim oğlum doğduktan sonra ilk haftalar geceleri gözümü bir türlü kapatamıyordum, “bebek uyusa da ben uyanık” oluyordum. Bana en çok iyi gelen şey, gündüz 20-30 dakikalık minik şekerlemeler ve ev işini biraz salıp sadece temel şeylere odaklanmaktı. Akşamları ışıkları iyice kısınca ve telefonu erken bırakınca zihnim daha çabuk sakinleşti, bir de emzirirken yanımda su ve atıştırmalık bulundurmak geceyi kolaylaştırdı 😊. Eşimle nöbetleşe kısa dinlenme molaları yapmak da çok fark etti.

Ben lohusalıkta “uyku gelsin” diye uğraşmayı bırakınca biraz rahatladım; ışıkları kısıp sakin bir dizi açıp emzirme aralarında sadece gözlerimi dinlendirdim. Bir de gece beslenmelerini mümkün olduğunca aynı düzende yapmaya çalıştım, bebek uyandı-emer-geri yatağa gibi; arada sohbet, telefon falan uykuyu iyice kaçırıyordu. Gündüz gelen yardım olunca “temizlik yapayım” demedim, 20 dakikalık kestirme bile akşamı kurtarıyordu 🙂

Ben ilk lohusalıkta geceleri kafam susmadığı için uyku tutmuyordu, doktorumuz “gündüz 20 dakikalık kısa şekerlemeler bile toparlar” demişti. Ben de bebeğin her uykuya daldığı anda evi toparlamayı bırakıp telefondan uzak durarak koltukta gözümü kapatıyordum, bazen uyumasam bile dinlenmiş oluyordum. Bir de akşam üstü kahveyi tamamen kestim, sıcak bir duş + lohusa çayı rutiniyle vücudum biraz daha “uykuya geçiş” moduna girdi 🙂

Benim ikinci lohusalığımda uykusuzluğu en çok “geceyi sadeleştirerek” azalttım; telefonu tamamen başka odada bırakıp sadece loş bir abajurla idare ettim. Emzirme sonrası kafam dönmesin diye bir büyük bardak su ve minik bir atıştırmalık hazır tutuyordum, gece kalkınca toparlanıyordum 🙂 Bir de “her sese fırlama” hâlini azaltmak için doktorumuzun önerisiyle güvenli şekilde beşiği yanıma aldım; sürekli kontrol etmeyince bedenim daha çabuk gevşedi.

Ben lohusalıkta uykusuzluğu biraz “vardiya sistemi”yle hafiflettim; eşimle geceyi ikiye böldük, o 00:00-03:00 arası bebeği gaz/alt değiştirmede aldı, ben sadece emzirmeye kalktım. Bir de gece uyanınca saate bakmayı bıraktım, saat görünce stresim artıp tamamen açılıyordum. Doktorumuz “ilk 6 haftada ev işi değil dinlenme öncelik” demişti, ben de gündüz gelen misafirleri kısaltıp o boşlukta uzanmayı seçtim 😌

Benim kızımın ilk ayı tam bir “sürekli tetikteyim” dönemiydi, uykuya dalmayı kolaylaştıran şey yatağa girmeden 5 dakika ılık duş + lavanta kokulu kremle omuzlarımı gevşetmek oldu 🙂 Bir de emzirme sonrası kafamda dönenleri susturmak için yatağın yanında mini bir not defteri tutup “yarın bakarım” diye yazıp kapatıyordum. Gece her uyanışta saati kontrol etmeyi bıraktım, saat görünce stresim artıyordu. Doktorumuz da “çok zorlanırsan yakınından 1-2 saatlik destek al, o sırada sadece uyumaya odaklan” demişti; ben annem geldiğinde kulak tıkacıyla kısa bir uyku yakalayınca daha insan oluyordum.