Meyveyi sevdirmek için neler yaptınız?

Benim oğlan meyveyi “dilimlenmiş ve tabakta desenli” görünce daha çok hevesleniyordu; elma-armağanı ince ince ay yapıp tarçın serptiğimde bile atıştırıyordu 🙂 Bir de yoğurdun içine minik minik doğrayıp “meyveli yoğurt” diye verince meyve yediğini çok takılmadan yedi. Bizde en çok işe yarayan şey, aynı meyveyi farklı formda sunmak oldu: dondurulmuş muzla evde şekersiz mini dondurma gibi, ya da mandalinayı tek tek dilimleyip kürdanla “şiş” yapmak gibi. Çok ısrar etmeden, masada biz yerken ona da seçenek olarak koyunca zamanla alıştı.

Benim kızım bir ara meyveye burun kıvırıyordu, ben de “meyve şişi” yaptım: muz, çilek, kivi gibi parçaları kürdana dizip minik bayrak gibi peynir altı suyu/yoğurtla çok az batırarak verdim. Bir de meyveyi kahvaltıya değil oyun saatine yakın sununca daha çok yedi, sanki atıştırmalık gibi algıladı. Doktorumuz “sıkmak yerine bütün meyve daha iyi” demişti, ben de püre yerine küçük küplerle başlamıştım 🙂

Benim oğlum da bir dönem meyveyi ağzına sürmüyordu, ben de yoğurda minik meyve küpleri karıştırıp “renkli yoğurt” diye verdim; kendi kaşıklayınca daha cazip geldi 😊 Bir de meyveleri dondurup yazın “meyveli buz” gibi sundum, özellikle üzüm ve muz bayağı işe yaradı. Doktorumuz şekerli soslara bulaştırmak yerine yanında kuruyemiş kırığı (çok az) ya da yoğurtla eşleştirmenin daha iyi olabileceğini söylemişti.

Benim kızım meyveyi bütün görünce pek yanaşmıyordu, ben de yarım saatliğine dondurucuya atıp “meyveli buz” gibi verdim, özellikle üzüm ve muz dilimi böyle daha cazip oldu 🙂 Bir de elmayı rendeleyip çok az cevizle karıştırınca sanki tatlı gibi yedi. Doktorumuz “şekerli soslara kaçmadan sunumu değiştirin” demişti, bizde işe yaradı.

Benim kızım meyveyi çiğnemeyi sevmiyordu, biz de sabahları yulaflı mini pankek yapıp içine rende elma ya da ezilmiş muz ekledik; “keki” yiyormuş gibi oldu. Bir de mandalina dilimlerini minik kaplara koyup yanına kürdan verdim, “kendi seçtiği” zaman daha çok yedi 🙂 Şekerli tatlara alışmasın diye porsiyonu küçük tutup sık aralıklarla sundum, zamanla alıştı.

Benim oğlum meyvenin kokusuna bile burun kıvırıyordu, biz de “meyve sosu” yapıp krep/ekmek üstüne çok ince sürerek alıştırdık: çileği çatalla ezip içine minicik tahin ya da fıstık ezmesi karıştırınca daha cazip oldu. Bir de mutfakta beraber “meyve boyası” gibi yoğurda renk vermesine izin verdim; kendi hazırlayınca tadına bakma ihtimali arttı 😊