Müzik ve şarkılar bebeğin ilgisini çekiyor mu?

Benim oğlan 4. aydan sonra şarkı duyunca resmen durup dinlemeye başladı, özellikle aynı ninniyi açınca gözleri büyüyordu 😊 Ritmi olan çocuk şarkılarında ellerini sallayıp “dans” eder gibi kıpırdanıyordu, ben de bunu oyun gibi kullanıp alt değiştirme ve giyinmeyi daha kolay hale getirdim. Doktorumuz “ses çok yüksek olmasın, kısa kısa dinletmek yeter” demişti, biz de hep orta seste tuttuk. En çok da benim aynı melodiyi tekrar tekrar söylememe tepki verdi, sanki tanıyıp rahatlıyordu.

Benim kızım 7 aylıkken müzik açınca ellerini çırpmaya çalışıp poposunun üstünde mini mini sallanıyordu, özellikle davul sesi gibi net ritimlerde daha çok coşuyordu 🙂 Biz evde tencere-kapakla “orkestra” yapınca hem enerjisini atıyordu hem de sesin nereden geldiğini arayıp bulmaya başladı. Çok yüksek ses olunca huzursuzlandığı için kısık ve kısa süreli dinletmek bize daha iyi geldi.

Bizde müzik tam bir “mod değiştirici” oldu; oğlum 6-7 aylıkken huysuzlandığında hafif bir klasik müzik açınca daha sakinleşip etrafı izlemeye başlıyordu. Evde ben şarkı mırıldanınca da sesin geldiği tarafa dönüp ağzını oynatırdı, sanki eşlik etmeye çalışıyordu. Doktorumuz “çok yüksek ses olmasın, kısa kısa dinletin” demişti, ben de genelde 10-15 dakikayı geçirmiyordum. En çok canlı söylediğim ninnilere tepki veriyordu 🙂

Bizde 9-10 aylıkken “müzik durunca itiraz etme” dönemi başladı; özellikle tekerlemeli şarkılarda sesin bittiğini fark edip hemen bana bakıyordu. Ben de oyun gibi yaptım, şarkının bazı kelimelerinde durup bekledim, o da mırıldanır gibi ses çıkarınca devam ettim. Doktorumuz “gürültü değil de kontrollü, kısa süreli müzik iyi olabilir” demişti, o yüzden çok yüksek ses açmamaya dikkat ettim. 🎵

Bizde müzik ilgisi biraz “günlük rutinle” oturdu; akşam alt değiştirme ve pijama giyme sırasında hep aynı sakin ninniyi mırıldanınca, bir süre sonra ilk notada bile gevşemeye başladı. 11 aylıkken de kendi kendine “la la” diye eşlik eder gibi sesler çıkarıp oyuncak marakasını sallıyordu. Çok yüksek ses olunca çabuk huzursuzlanıyordu, daha yumuşak tonda olunca keyifle dinliyordu 🙂

Bizde müzik sevgisi biraz “aletli” başladı; 8 aylıkken marakas gibi çıngıraklı oyuncak verip hafifçe ritim tutunca hemen peşine takıldı. Özellikle gitar/ukulele gibi tın tın seslerde yüzünü yaklaştırıp kaynağını arıyordu, sanki “nereden geliyor” merakı baskındı. Doktorumuz kesin bir şey demedi ama ritim oyunlarının dikkatini toparlamaya yardımcı olabileceğini söylemişti. Şimdi kısa şarkılarla “dur-kalk” oyunu yapınca daha keyifli oynuyor 🙂