Oyun oynarken bebeği yönlendirmek doğru mu?

Ben biraz “rehberlik edip bırakma” tarafındayım. Oğlum 10-11 aylıkken oyunu sürekli ben kurgulayınca hemen sıkılıyordu, ama ben sadece malzemeyi önüne koyup nasıl kullanılacağını bir kez gösterince kendi oyununu daha uzun sürdürdü. Doktorumuz da “çok yönlendirmeden, güvenli sınırlar içinde keşfetsin” demişti; ben de arada küçük ipuçları verip sonra geri çekiliyorum 🙂

Benim kızımda şunu fark ettim: Oyunda sürekli “şunu yap” deyince kendi deneme kısmı kısalıyor, hemen bana bakıp onay arıyordu. O yüzden ben daha çok ortamı hazırlayıp (bloklar, kaplar, yumuşak toplar) sadece takıldığı yerde minicik ipucu veriyorum, gerisini ona bırakıyorum. Bir de bazen oyunu “modelleyip” sonra çekilmek çok işe yarıyor; iki hamle gösterip kenara geçince kendi kendine devam ediyor 🙂

Ben daha çok “anlatmak yerine ortamı hazırlamak” tarafındayım. Bizde 1 yaş civarı blokları nasıl dizdiğimi gösterince kızım hemen aynısını yapmaya kilitlenip kendi yöntemini bırakıyordu; ben de sadece yeni bir parça ekleyip geri çekilince daha yaratıcı oynamaya başladı 🙂 Doktorumuz da “kısa model göster, sonra bekle” demişti, özellikle odak süresi artsın diye. Yönlendirmeyi komut gibi değil de oyun içinde küçük ipuçları gibi tutunca bence daha keyifli oluyor.

Ben iki çocukta da şunu gördüm: Tamamen serbest bırakınca bazen “ne yapacağını bilememe” hali geliyor, o zaman ben sadece ilk adımı minikçe modelleyip geri çekiliyorum. Mesela oğlum arabayı ters sürüp sinirleniyordu, ben “bak böyle gidiyor” deyip bir tur sürüp hemen ona veriyordum, sonra kendi oyununu kuruyordu 🙂 Doktorumuz da “komut yağdırmayın, kısa ipucu verin” demişti; ben de yönlendirmeyi oyun bozmayacak kadar az tutmaya çalışıyorum.

Benim oğlum 18 aylıkken “şunu koy, bunu tak” diye fazla yönlendirdiğimde oyun hemen görev gibi oluyordu, yüzü düşüyordu. Sonra ben sadece yanında oturup onun seçtiği şeye isim verip (“aa araba gidiyor”, “top yuvarlandı”) eşlik etmeye başladım; daha uzun süre oyunda kaldı. Takıldığı anda da minicik ipucu verip geri çekilmek bizde daha dengeli oldu 😊

Ben daha çok “eşlikçi” olmayı seviyorum; benim kızım 2 yaşındayken oyunu ben yönetince hemen itiraz edip oyuncağı bırakıyordu. O yüzden ben sadece güvenlik ve sınır kısmını tutuyorum (mesela tırmanılacaksa minder koymak gibi), gerisini onun fikrine bırakıyorum. Takıldığı yerde de “bir de böyle deneyelim” diye alternatif gösterip geri çekilince daha uzun süre oyunda kalıyordu 🙂