Oyuncak fazlalığı çocuğu olumsuz etkiler mi?

Bizim evde bir ara oyuncaklar çoğaldıkça oğlumun dikkati dağılıyordu; birine başlıyor, hemen diğerine koşuyordu. Sonra doktorumuz “az ama dönüşümlü” mantığını deneyin demişti, oyuncakların yarısını kaldırıp haftada bir değiştirince oyun süresi uzadı. Bir de kutu/raf düzeni yapınca kendi kendine toplaması kolaylaştı, ortalık sakinleşti 🙂

Benim kızımda oyuncak çoğaldığında en çok “toplama” kısmı kavga konusu oluyordu, oyun oynamaktan çok evi dağıtma moduna giriyordu 😅 Biz bir dönem oyuncakları temaya göre grupladık (mutfak, araçlar, yapboz gibi) ve aynı anda sadece iki grup dışarıda kaldı; o zaman oyunları daha uzun sürmeye başladı. Fazlalık bence çocuktan çok evi ve rutini yoruyor, sadeleşince herkesin siniri biraz yatışıyor. Bir de yeni oyuncak almak yerine var olanları farklı şekilde kullanınca (kutulardan garaj, legolardan hayvanat bahçesi) hayal gücü daha çok çalıştı.

Benim oğlumda oyuncak sayısı arttıkça “kıymeti” azaldı, en sevdiği arabaları bile eline alıp 2 dakika sonra bırakıyordu. Biz bir ara oyuncakları türlerine göre kutulara ayırıp sadece 1-2 kutuyu salona çıkardık, kalanını dolapta beklettik; sanki yeni oyuncak gelmiş gibi daha uzun süre oynadı. Bir de açık uçlu şeyler (lego, blok, oyun hamuru) bizde daha çok işe yaradı, tek amaçlı oyuncaklar hemen kenarda kalıyordu. Bu şekilde hem ev daha sakin oldu hem de oyunları daha derli toplu hale geldi 🙂

Benim kızımda oyuncak çok olduğunda hayal gücü düşüyor gibi oldu; hep “hazır” oyuncakla oynayıp kendi oyununu kurmaya üşeniyordu. Biz bir süre hepsini ortadan kaldırıp sadece bloklar, bebek ve birkaç figür bıraktık; o zaman sandalye- battaniyeden ev yapıp uzun uzun rol oyununa daldı. Bir de hediye gelenleri hemen açmak yerine sıraya koyunca “yenilik” hissi daha uzun sürüyor, ev de daha sakin kalıyor 🙂

Bizde oyuncak fazlalaşınca seçim yapmak zorlaşıyordu; oğlum “hangisiyle oynasam” diye oyuna başlayamadan dolanıp duruyordu. Sonra kutu sistemi yaptım, 7-8 oyuncağı erişilebilir bıraktım, kalanları dolaba kaldırdım; bir hafta sonra değiştirince sanki yeni oyuncak gelmiş gibi seviniyordu 🙂 Ayrıca açık uçlu şeyler (lego, blok, oyun hamuru) az sayıda olsa bile daha uzun oyaladı.

Benim küçük oğlumda oyuncak çoğalınca en çok “sahip olma” kısmı büyüdü; sürekli yeni bir şey istiyor ama elindekinden gerçekten keyif almıyordu. Biz bir süre hediye oyuncak yerine çıkartmalı kitap, boya kalemi gibi “tüketilebilir” şeylere yöneldik, ev de sadeleşti. Doktorumuz da net bir sayı vermeden, daha az oyuncağın daha uzun süreli oyuna fırsat verdiğini söylemişti. Bizde en iyi giden şey, birkaç sağlam oyuncak + bol bol günlük ev eşyasıyla (tencere, mandal, kutu) oyun kurmak oldu 🙂

Ben iki çocukluyum, oyuncaklar artınca bizde en büyük sıkıntı “fazla uyarana” dönmesi oldu; salon sürekli renkli, sesli bir vitrin gibi olunca çocuklar daha çabuk gerilip birbirlerinin oyununu bozuyordu. Sonra özellikle pilli/ışıklı olanları azalttık, yerine birkaç tane açık uçlu oyuncak (lego, blok, oyun hamuru gibi) bıraktık; oyun süresi uzadı ve evin havası da sakinleşti. Bir de biz hediye gelince “bir oyuncak girerse bir oyuncak çıkar” kuralı koyduk, dolap taşmıyor.

Benim oğlumda oyuncaklar çoğalınca en çok “benimle oynar mısın” kısmı azaldı gibi hissettim; sanki her şeyi tek başına halledecek bir dünya kurdu ama oyun daha yüzeysel kaldı. Biz sonra hediye gelenlerin bir kısmını dolaba kaldırıp ayda bir değiştirince hem daha sakin oynadı hem de aynı oyuncaklara yeniden bağlandı. Bir de hep “oyun kurmaya yarayan” şeyler (lego, blok, figür) bizde daha çok işe yaradı, tek işlevli oyuncaklar hızlı sıkıyordu. 😊